بررسي تأثير تمرينات هوازي و تركيبي بالاتنه بر عوامل خطر قلبي‌عروقي جانبازان قطع عضو اندام تحتاني

مقدمه: جانبازان قطع عضو اندام تحتاني به‌دليل مشكلات فيزيكي و بي‌تحركي 2 تا 3 برابر بيشتر از همتايان سالم در خطر بروز بيماري‌هاي قلبي‌عروقي هستند. تمرينات ورزشي مداخلاتي مؤثر در كاهش بيماري‌هاي قلبي‌عروقي در گروه‌هاي مختلف هستند. هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير 12 هفته تمرينات هوازي و تركيبي بالاتنه بر عوامل خطر قلبي‌عروقي جانبازان قطع عضو اندام تحتاني است.روش كار: در اين كارآزمايي باليني، 45 جانباز قطع عضو اندام تحتاني به‌صورت تصادفي به 3 گروه تمرين هوازي، تمرين تركيبي و كنترل تقسيم شدند. گروه‌هاي تمريني به‌مدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه و با رعايت اصل اضافه‌بار، مداخله مدنظر را دريافت كردند. اندازه گيري هاي تركيب بدني، شاخص هاي متابوليكي و شاخص هاي التهابي قبل و پس از مداخله انجام شد. تمام آناليزهاي آماري با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 25 در سطح معني‌داري 05/ 0≥P انجام شد. از آزمون آناليز واريانس يك‌طرفه، آزمون تعقيبي توكي و آزمون T هم‌بسته به‌منظور مقايسه‌هاي درون‌گروهي و بين‌گروهي استفاده شد.يافته‌ها: بهبود معني داري در وزن، BMI، كلسترول،FBS ،TG ، HDL، LDL، CRP و IL-6 در گروه‌هاي تمرين هوازي و تركيبي در مقايسه با گروه كنترل مشاهده شد (0.05 ≥P). بهبود معني داري در شاخص V-CAM فقط در گروه تمرين تركيبي در مقايسه با گروه كنترل مشاهده شد (0.018 =P). تغيير معني‌داري در AST و ALT به‌دنبال هيچ‌يك از مداخلات مشاهده نشد (0.05 ≤P). نتيجه‌گيري: براي جانبازان قطع عضو اندام تحتاني، تمرينات هوازي و تركيبي از طريق بهبود عوامل خطر قلبي‌عروقي مي تواند مزاياي بسياري به‌منظور پيشگيري از بيماري‌هاي قلبي‌عروقي داشته باشد.