ارزيابي پلي مورفيسم ژن (rs 1799782) XRCC1 در بيماران مبتلا به كارسينوم سلول سنگفرشي دهان

سابقه و هدف: كارسينوم سلول سنگفرشي شايع‌ترين تومور سر و گردن بوده و XRCC1 يك ژن ترميم‌كننده DNA است. نتايج متناقصي در مورد پلي‌مورفيسم ژن XRCC1 در پاتوژنز و حساسيت ابتلا به كارسينوم سلول سنگفرشي دهان وجود دارد، لذا اين مطالعه با هدف ارزيابي ارتباط پلي‌مورفيسم ژن XRCC1 (RS1799782) و فراواني الل غالب در بيماران مبتلا به كارسينوم سلول سنگفرشي دهان و مقايسه آن با افراد سالم، انجام پذيرفت. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مورد- شاهدي، 50 فرد بيمار و 59 فرد سالم (كنترل) حضور يافتند كه مقاطع پنج تا ده ميكرون از بافت بلوك‌هاي پارافينه افراد مبتلا به كارسينوم سلول سنگفرشي و پنج سي‌سي خون محيطي افراد سالم در لوله حاوي EDTA جمع‌آوري شد. DNA ژنومي با استفاه از كيت (Qiagen Kit) استخراج شد و در نهايت با استفاده از PCR-RFLP بررسي ژنوتيپي پلي‌مورفيسم انجام گرفت. يافته‌ها: فراواني ژنوتيپي و فراواني الل پلي مورفيسمي به‌طور معني‌داري بين افراد مبتلا به كارسينوم سلول سنگفرشي و افراد گروه كنترل متفاوت بود (X^2 = 6.530, P = 0.0342 ) و فراواني الل T در گروه مورد 34 درصد و در افراد سالم 19 درصد بود. اين الل مرتبط با ريسك ابتلا به كارسينوم سلول سنگفرشي بود (OR= 2.1962, P= 0.0175 ). سيگار كشيدن ارتباط معني‌داري با ژنوتيپ TTداشت (OR=20.65: 95% CI: 4.49-10.1 ). استنتاج: از نتايج مطالعه حاضر به نظر مي‌رسد كه پلي‌مورفيسم ژن  XRCC1(rs1799782)در پاتوژنز كارسينوم سلول سنگفرشي دهان موثر است و ژنوتيپ TT بر حساسيت فرد در ابتلا به سرطان دهان نقش دارد.