شناسايي تركيبات داراي فعاليت بالقوه مهاركنندگي مالات دهيدروژناز در ليشمانيا: مطالعه پروتئوميك و داكينگ مولكولي

سابقه و هدف: ليشمانيوز يكي از مهم‌ترين بيماري‌هاي عفوني ايجاد شده توسط انگل ليشمانيا است كه به‌عنوان يك مشكل جدي بهداشت عمومي در سراسر جهان مطرح مي‌باشد. علي‌رغم تحقيقات بسيار، تاكنون هيچ واكسن موثري براي اين بيماري معرفي نشده است و دارو درماني نيز با عوارض جانبي و سميت بالا همراه است. لذا اين مطالعه با هدف شناسايي تركيبات دارويي جديد بالقوه از ميان داروهاي داراي مجوز FDA با فعاليت ضد ليشمانيايي انجام پذيرفت. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، از روش‌هاي پروتئوميكي، آناليز شبكه برهمكنش پروتئيني و داكينگ مولكولي استفاده شد. شناسايي الگو و مشخصات (پروفايل) پروتئيني ليشمانيا ماژور و ليشمانيا تروپيكا با روش LC-MS/MS و آناليز شبكه برهمكنش پروتئيني با نرم‌افزار Cytoscape صورت گرفت. اصلاح ساختار تركيبات دارويي و داكينگ مولكولي به ترتيب با HyperChem و AutoDock Vina انجام شد. در نهايت بررسي و تفسير نتايج داكينگ با برنامه LigPlot+ انجام گرديد. يافته‌ها: بر اساس نتايج پروتئوميكي و آناليز شبكه پروتئيني، گليكوزومال مالات دهيدروژناز به عنوان هدف دارويي بالقوه مطرح شد. بهترين نتايج داكينگ مربوط به تركيبات Conivaptan و Avodart به ترتيب با سطح انرژي اتصال 10/5- و 10/2- بود. همچنين داكينگ مولكولي نشان داد كه مهم‌ترين پيوندهاي درگير در اتصال دارو با گيرنده، پيوندهاي هيدروژني و هيدروفوبي مي‌باشند. استنتاج: مطالعه حاضر اهميت تلفيق روش‌هاي پروتئوميكي، آناليز شبكه برهمكنش پروتئين و داكينگ مولكولي را نشان داد. تركيبات Conivaptan و Avodart  كه داراي تاييديه سازمان غذا و دارو آمريكا نيز مي‌باشند به عنوان مهاركننده‌هاي موثر بالقوه‌ي آنزيم گليكوزومال مالات دهيدروژناز ليشمانيا ماژور و تروپيكا معرفي شدند كه نيازمند آزمايشات بيش‌تر in-vitro و in-vivo مي‌باشند.