مطالعه مقايسه‌اي اثرات محفاظت عصبي سلول‌هاي بنيادي انساني مشتق شده از بافت چربي و پالپ دندان بر روي سلول‌هاي SH-SY5Y تحت شرايط هيپوكسي در معرض كلريد كبالت

سابقه و هدف: مطالعات اخير اثرات اميدبخش سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي (MSCs) را در بيماري‌هاي تخريب‌كننده عصبي نشان داده‌است و اثرات محافظت عصبي آن‌ها را به اثبات رسانده است. با اين حال مسيرهاي دقيق و توانايي محافظت اين سلول ها از منابع مختلف به طور كامل بررسي نشده است. مواد و روش‌ها: MSCs از بافت چربي و پالپ دندان انسان جدا شد و اثرات محافظت عصبي محيط‌هاي كشت به‌دست آمده از سلول‌هاي بنيادي مشتق از چربي (ADSCs-CM) و پالپ دندان (DPSCs-CM) بر روي سلول‌هاي SH-SY5Y مواجه شده با كلريد كبالت، به‌عنوان مدلي از آسيب عصبي، مقايسه شد. اين سلول‌ها با ADSCs-CM و DPSCs-CM تيمار شدند وميزان زنده ماني سلول‌ها، آپوپتوز و صدمه سلولي به ترتيب با از تست‌هاي آلاماربلو، پروپوديوم يدايد و لاكتات دهيدروژناز بررسي شد. يافته‌ها: نتايج آلامار بلو نشان داد كه هر دو تيمار در زمان‌هاي 12و 24 ساعت و غلظت 0.6 كلريد كبالت اثرات محافظتي دارند. همچنين مي‌توان نتيجه گرفت كه ADSCs-CM مي‌تواند به‌طور معناداري اثرات محافظتي در تمام غلظت‌هاي كلريد كبالت و زمان‌هاي مختلف ايجاد كند ( P 0.001 و P 0.01) ولي تفاوت آماري بين ADSCs-CM و DPSCs-CM ديده نشد. در ضمن تيمار با ADSCs-CM و DPSCs-CM توانست به‌طور قابل توجهي آزادسازي LDH و درصد سلول‌هاي دچار آپوپتوز را در زمان 24 ساعت و غلظت 0.6 كلريد كبالت كاهش دهد. استنتاج: بر اساس يافته‌هاي اين مطالعه، هر دو ADSCs-CM و DPSCs-CM از طريق كاهش درصد سلول‌هاي دچار آپوپتوز و كاهش آزادسازي LDH، اثرات محفاظت عصبي را بر سلول‌هايSH-SY5Y تحت شرايط هيپوكسيك نشان مي‌دهند.