بررسي ارتباط خارش اورميك با كم خوني و پروفايل آهن در بيماران تحت همودياليز

سابقه و هدف: خارش مرتبط با بيماري مزمن كليوي يا خارش اورميك، علامتي شايع در افراد با بيماري كليوي پيشرفته مي‌باشد. تا به حال هيچ ايده روشني درباره پاتوژنز اين خارش يافت نشده است. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسي رابطه خارش در بيماران تحت همودياليز با سطح آهن سرم، فريتين، ظرفيت كل اتصال آهن خون و درصد اشباع ترانسفرين، انجام پذيرفت.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي توصيفي- همبستگي، 112 بيمار تحت همودياليز در مراكز دياليز بيمارستان رازي قائم‌شهر و شهروند ساري تحت بررسي قرار گرفتند. وجود خارش و شدت آن به‌وسيله پرسش‌نامه و با مقياس آنالوگ بصري يا Visual Analogue Scale (VAS) سنجيده شد. اطلاعات دموگرافيك شامل سن، جنس، بيماري‌هاي زمينه‌اي، اطلاعات مربوط به دياليز و نتايج آزمايشگاهي شامل اوره، كراتينين، پتاسيم، كلسيم، فسفر، آلكالين فسفاتاز، هورمون پاراتيروئيد، هموگلوبين، آلبومين، آهن سرم، فريتين، ظرفيت كل اتصال آهن خون و درصد اشباع ترانسفرين ثبت گرديد.يافته‌ها: از 112 بيمار مورد بررسي، 38 بيمار (33/9 درصد) مورد خارش مرتبط با بيماري مزمن كليوي بودند و 74 بيمار (66/1 درصد) طي شش ماه اخير خارشي را ذكر نمي‌كردند. رابطه بين وجود خارش با متغيرهاي جمعيت‌شناختي، اطلاعات مربوط به دياليز و متغيرهاي آزمايشگاهي در بيماران مورد بررسي تحت همودياليز معني‌دار نشد. همچنين هيچ كدام از مولفه‌ها ارتباط معني‌دار با ميزان شدت خارش نداشتند(0/05 P).استنتاج: در اين مطالعه رابطه معني‌دار بين وجود و شدت خارش با هيچ‌يك از متغيرهاي جمعيت‌شناختي و پاراكلينيكي در بيماران همودياليزي مشاهده نشد و فرضيه نقش فقر آهن و آنمي در ايجاد خارش در بيماران تحت همودياليز رد شد.