جداسازي، تكثير و تمايز سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي جنيني موش صحرايي به رده‌ي سلول‌هاي استئوژنيك و آديپوژنيك

مقدمه: توده‌ي بدن جنين، منبع بسياري از سلول‌هاي بنيادي است كه پتانسيل زيادي در ترميم و بازسازي بافت‌هاي مختلف دارند و مي‏توانند به انواعي از سلول‌ها از جمله استئوبلاست و آديپوسيت تمايز يابند. با اين حال جداسازي و توان تمايزي اين سلول‌ها در محيط كشت، كمتر بررسي شده است. لذا هدف از مطالعه‌ي حاضر، تعيين روش جداسازي، تكثير و توان تمايزي سلول‏هاي بنيادي مزانشيمي جنيني (fMSCs) مشتق شده از جنين موش صحرايي بود.روش‌ها: در اين مطالعه‌ي تجربي، fMSCsها با استفاده از روش هضم با تريپسين، از جنين‌هاي 15 روزه موش صحرايي جداسازي و تا پاساژ سوم كشت داده شدند. سپس، ماهيت fMSCها با فلوسايتومتري مشخص شدند و به رده‌ي سلول‌هاي استئوبلاست و آديپوسيت تمايز داده شدند. تكثير سلولي و بيان ژن‌هاي اختصاصي رده‌ي استئوژنيك و آديپوژنيك در سلول‌هاي تمايز يافته مورد بررسي قرار گرفت.يافته‌ها: ماركرهاي سطح سلولي fMSCها در پاساژ ۳ براي CD105 و CD90 مثبت و براي CD45 و CD34 منفي بودند. سلول‌هاي جدا شده مورفولوژي فيبروبلاست مانندي را نشان دادند. اين سلول‌ها، رسوب كلسيم را در تمايز به استئوژنيك و تجمع قطرات چربي در تمايز به آديپوژنيك داشتند. ژن‌هاي رده‌ي استئوژنيك شامل استئونكتين، ALP، BMP-6، Runx-2 و ژن‌هاي رده‌ي آديپوژنيك شامل PPARγ و CREBBP به ترتيب در كشت تمايز استئوژنيك و آديپوژنيك بيان شدند.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي مطالعه‌ي حاضر به نظر مي‌رسد كه سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي جدا شده با استفاده از روش هضم آنزيمي با تريپسين از جنين موش صحرايي، داراي توان بالقوه‌اي در تكثير و تمايز به رده‌ي سلول‌هاي استئوبلاست و آديپوسيت هستند.