بررسي اثربخشي تحريك مستقيم الكتريكي فرا جمجمه‌اي مغز بر زبان بياني كودكان داراي اختلال طيف اوتيسم

مقدمه: اختلال طيف اوتيسم يك اختلال عصب روانشناسي است كه به وسيله نقص در تعاملات اجتماعي، زبان و رفتارهاي تكراري مشخص مي‌شوند. هدف:‌ پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير تحريك مستقيم الكتريكي فرا جمجمه‌اي مغز بر زبان بياني كودكان داراي اختلال طيف اوتيسم انجام شد. روش: اين مطالعه به صورت نيمه‌ آزمايشي همراه با پيش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه گواه انجام شد. جامعه شامل كودكان طيف اوتيسم ۶-۴ ساله مراجعه كننده به كلينيك‌هاي توانبخشي شهرستان يزد در سال ۱۴۰۱ بود، كه از بين آن‌ها ۳۰ نفر به شكل تصادفي ساده انتخاب شد. نتايج آزمون سنجش رشد نيوشا (۱۳۸۸) در سه نوبت زماني قبل و بعد از تحريك مغزي و پيگيري مورد مقايسه قرار گرفت. تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌ گيري مكرر و SPSS نسخه ۲۱ انجام شد. يافته‌ها: تجزيه و تحليل داده‌ها نشان داد كه بين ميانگين نمرات زبان بياني در گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري وجود دارد (۰/۰۵ P). ميزان اندازه اثر درمان تحريك مغزي براي نمرات زبان بياني نيز ۰/۴۲۱ برآورد شد. نمرات آزمون سنجش رشد نيوشا در گروه آزمايش و بعد از دريافت تحريك مغزي و مرحله پيگيري در مقايسه با گروه كنترل به‌ طور معناداري افزايش پيدا كرد. (۰/۰۰۱=P) نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه درمان تحريك مستقيم الكتريكي فرا جمجمه‌اي مغز منجر به بهبود زبان بياني كودكان داراي اختلال طيف اوتيسم شد. لذا توصيه مي شود اين نوع درمان، به عنوان يكي از درمان‌هاي مكمل در توانبخشي بيماران اوتيسم استفاده شود.