بررسي روابط ساختاري خودكارآمدي، تصوير بدن و ذهن‌آگاهي با تنظيم رفتاري در دانش‌آموزان

مقدمه: شناخت عوامل مؤثر بر فرايندهاي انگيزشي مشاركت كودكان در فعاليت جسماني از اهميت زيادي برخوردار است. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي روابط ساختاري خودكارآمدي، تصوير بدن و ذهن آگاهي با تنظيم رفتاري دانش‌آموزان در زمينه فعاليت جسماني بود. روش: روش انجام پژوهش حاضر از نوع توصيفي- همبستگي به روش معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدايي شهر تبريز در سال تحصيلي ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بود. نمونه آماري شامل ۳۸۴ دانش‌آموز بود كه به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي خودكارآمدي (پندر و همكاران، ۲۰۰۲)، تصوير بدن (كش و همكاران، ۲۰۰۴)، ذهن آگاهي (آهرن و همكاران، ۲۰۱۱) و تنظيم رفتاري (رايان و همكاران، ۲۰۱۹) استفاده شد. از آزمون همبستگي پيرسون و معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌ افزارهاي SPSS نسخه ۲۶ و ليزرل نسخه ۸ براي تحليل داده ها استفاده شد. يافته‌ ها: نتايج نشان داد بين خودكارآمدي با تصوير بدن، ذهن آگاهي و تنظيم رفتاري ارتباط مستقيم و معنادار (۰/۰۰۱ P)، تصوير بدن با ذهن‌آگاهي و تنظيم رفتاري ارتباط مستقيم و معنادار (۰/۰۰۱ P) و ذهن آگاهي با تنظيم رفتاري ارتباط مستقيم و معناداري داشت (۰/۰۰۱ P). درنهايت، مدل نظري پژوهش از برازش مناسبي برخوردار بود. نتيجه‌ گيري: نتايج نشان داد خودكارآمدي، تصوير بدن و ذهن آگاهي باعث بهبود تنظيم رفتاري دانش‌ آموزان براي مشاركت آن‌ها در فعاليت جسماني شد؛ بنابراين، ضروري است كه استراتژي ها و مداخلات مناسبي به خصوص از طرف معلمين تربيت‌بدني براي ارائه تكنيك‌هاي افزايش خودكارآمدي، تصوير بدن و ذهن آگاهي در كودكان اتخاذ شود.