مقاله علمي – پژوهشي:‌ عادات غذايي ميگو ببري سبز (Penaeus semisulcatus De Hann, 1848) در آبهاي ساحلي خليج فارس (استان هرمزگان)

اين مطالعه با هدف بررسي رژيم غذايي ميگو ببري سبز Penaeus semisulcatus به مدت 12 ماه از دي ماه 1396 لغايت آذر 1397 در آبهاي ساحلي استان هرمزگان انجام شد. در اين مدت محتويات روده 673 عدد ميگوي ببري سبز شاخك خطي باندينگ (417 عدد) و شاخك بدون خط غير باندينگ (256 عدد) به روش حجمي جداسازي و مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان دادكه تركيب رژيم غذايي روده هر دو نوع شامل دياتومه‌ها، داينوفلاژله‌ها، سخت‌پوستان، نرم‌تنان، روزنه‌داران، كرم‌ها و مواد هضم شده بود. تفاوت معني‌داري در نوع رژيم غذايي دو نوع و دو جنس نر و ماده ميگو ببري سبز وجود نداشت. همچنين بررسي شاخص ارجحيت غدايي (FP) نشان داد، ميگو ببري سبز، موجودي پرخور و ترجيح غذايي آنها در جنس‌هاي ماده و نر باندينگ به‌ترتيب سخت‌پوستان 56 و 46% و دياتومه‌ها 27 و 30% بود و در انواع غير باندينگ نيز به‌ترتيب سخت‌پوستان 65 و 57% و دياتومه‌ها 17 و 20% بود. همچنين ترجيح غذايي در اولويت‌هاي بعدي براي جنس‌هاي مختلف هر دو نوع به‌ترتيب شامل روزنه‌داران، كرم‌ها، مواد ناشناخته هضم‌شده، نرم‌تنان وداينو فلاژله‌ها با درصدهاي متفاوتي بودند. نوع رژيم غذايي در كلاس هاي طولي مختلف اختلاف معني‌داري با هم داشت به‌طوري‌كه بعد از سخت‌پوستان در ميگوهاي جوان، دياتومه‌ها و در ميگوهاي بالغ روزنه‌داران و كرم‌ها به عنوان غذاي ترجيحي بعدي شناسايي شدند. بررسي تغذيه در فصول مختلف سال نشان داد كه سخت‌پوستان در تمام فصل‌ها و دياتومه‌ها در تابستان داراي بيش‌ترين فراواني و ارجحيت غذايي در هر دو نوع بودند، هر چند كه نتايج مربوط به نوع و ارجحيت غذايي به صورت فصلي و براساس جنسيت ميگوها اختلاف معني‌داري نشان نداد )0.05 (p .