نيازهاي اطلاعاتي پزشكان عمومي شهر اصفهان در خصوص طب ايراني

مقدمه:تعيين نيازهاي اطلاعاتي پزشكان عمومي در حيطه طب ايراني براي ارتقاء توانمندي اين قشر مهم از نظام سلامت كشور ضروري است. هدف پژوهش حاضر تعيين نيازهاي اطلاعاتي پزشكان عمومي شهر اصفهان در خصوص طب ايراني بود. روش ها: پژوهش حاضر كاربردي است كه با روش توصيفي-پيمايشي انجام شد. جامعه پژوهش شامل كليه پزشكان عمومي شهر اصفهان بود كه از بين آنان، 204 نفر به روش نمونه گيري طبقه اي انتخاب شد. ابزار گردآوري داده پرسشنامه محقق ساخته كه شامل هفت حيطه كليات و امور طبيعيه، دلايل و علائم، تدابير حفظ الصحه، تدابير درماني، داروشناسي و اسباب علل بود. تحليل داده ها با استفاده از آمارهاي توصيفي و استنباطي و با نرم افزار SPSS نسخه 21 انجام شد. يافته ها: به طوركلي 177 نفر پرسشنامه را تكميل كردند كه در بين ابعاد هفت گانه طب ايراني، بيشترين ميانگين نيازهاي اطلاعاتي پزشكان مربوط به بعد مفردات غذايي 72.2وكمترين ميانگين مربوط به بعد تدابير درماني 61.7 بود. بين نيازهاي اطلاعاتي پزشكان موردبررسي با متغيرهاي سن، سابقه كار، جنسيت و وضعيت استخدام آنان رابطه اي وجود نداشت. بين دو متغير مشاركت قبلي آنان در كارگاه هاي طب ايراني و تمايل آنان به شركت در اين كارگاه ها با نياز اطلاعاتي رابطه معنادار وجود داشت. نتيجه گيري: انتظار مي رود متوليان امر در معاونت هاي درمان، بهداشت و گروه هاي تخصصي طب سنتي بتوانند با ارائه برنامه هاي درسي و آموزشي، كارگا ه هاي توانمندسازي و تهيه منابع اطلاعاتي زمينه را براي روزآمدسازي دانش پزشكان عمومي در خصوص طب ايراني بر اساس حيطه هاي هفت گانه و اولويت هاي آموزشي مذكور سازماندهي نمايند.