بررسي مقايسه اي ميزان آلودگي ساركوسيستيس در دام‌هاي كشتارشده دركشتارگاه سمنان با روش هاي گسترش فشاري و هضمي

ساركوسيستيس متشكل از 130 گونه تشكيل دهنده كيست هاي كوكسيديايي دوميزبانه بوده و از نظر سيكل زندگي و بيماري‌زايي با يكديگر متفاوتند. اين انگل بين انسان و دام مشترك بوده و انسان با خوردن گوشت خام يا نيم پز نشخواركننده به اين انگل آلوده مي شود. ابتلا به اين عفونت، شيوع جهاني دارد و در بسياري از حيوانات سبب ايجاد بيماري مي‌شود و از نظر بهداشتي و اقتصادي ضررهاي زيادي را وارد مي‌كند. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان آلودگي ساركوسيستيس در دام‌هاي كشتارشده در كشتارگاه سمنان با استفاده از تهيه گسترش به روش فشاري و هضمي بود. لذا در طي ماه‌هاي زمستان 1396 و بهار 1397، 334 رأس گاو و 334 رأس گوسفند و بز (به طور مساوي گوسفند و بز) به صورت تصادفي در‌كشتارگاه انتخاب و نمونه‌ برداري شد و با روش هضمي و فشاري از نظر وجود كيست ساركوسيستيس بازرسي شدند. پس از ارزيابي گسترش هاي تهيه شده، ميانگين آلودگي در دام‌هاي شهرستان سمنان در گاو با روش هضمي 87 % و با روش فشاري 60%، در بز با روش هضمي 83/33 % و با روش فشاري 59 % و در گوسفند با روش هضمي 81 % و با روش فشاري 59/52 % بود. نتايج نشان داد روش هضمي حساس‌ترين روش براي تشخيص ساركوسيستيس در گوشت دام در سمنان است. با توجه‌ به شيوع بالاي ساركوسيستيس بايد بدون توجه به نتيجه بازرسي ظاهري، نسبت به پخت كامل گوشت اقدام نمود.