تاثير بسته بندي تحت خلاء بر ميزان آبچك و پروتئين موجود در آبچك فيله چهار گونه ماهي در دماي 4+ و 18- درجه سلسيوس

اين تحقيق با هدف اثر بسته بندي تحت خلاء بر ميزان آبچك و پروتئين موجود در آبچك ماهي شوريده، شير، راشگو و كفشك زبان گاوي خليج فارس طي 20 روز نگهداري در سال 1394 انجام شد. نمونه هاي ماهي از بندر آبادان تهيه گرديدند. فيله ماهيان به دو روش بسته بندي معمولي و بسته بندي تحت خلاء در دماي 4+ و 18- درجه سلسيوس نگهداري شدند. به طور كلي بالاترين و پايين ترين ميزان آبچك در فيله ماهي شوريده بسته بندي شده تحت خلاء در دماي 18- درجه سلسيوس (27/0±56/21 گرم) در روز بيستم و فيله ماهي كفشك بسته بندي شده معمولي در دماي 4+ درجه سلسيوس (35/0±46/1 گرم) در روز پنجم به دست آمد. روند تغييرات ميزان آبچك در ماهي شوريده نشان مي دهد ميزان اين شاخص در روز پنجم تا روز بيستم در دو روش بسته بندي معمولي و تحت خلاء نگهداري شده در دماي 4+ و 18- درجه سلسيوس نسبت به سه گونه شير، راشگو و كفشك بالاتر به دست آمد. بالاترين و پايين ترين ميزان پروتئين آبچك در فيله ماهي راشگو بسته بندي شده تحت خلاء در دماي 18- درجه سلسيوس (19/0±13/14 درصد) و فيله ماهي شوريده بسته بندي معمولي در دماي 4+ درجه سلسيوس (1/0±41/2 درصد) بود. ميزان آبچك و پروتئين آبچك در تيمارهاي مختلف مورد مطالعه در چهار گونه ماهي شوريده، شير، راشگو و كفشك زبان گاوي در دو روش بسته بندي معمولي و تحت خلاء در دماي 4+ و 18- درجه سلسيوس در مدت 20 روز نگهداري افزايش يافت (P<0.05). به طور كلي نتايج اين تحقيق نشان داد، ميزان آبچك به ميزان دماي استفاده شده جهت نگهداري ماهي بستگي داشته، به طوري كه روي ميزان پروتئين آبچك (درصد) تاثير دارد، همچنين ميزان آبچك و پروتئين موجود در آبچك فيله ماهيان تحت تاثير بسته بندي تحت خلاء افزايش معني داري داشت و در فيله هاي بسته بندي شده تحت خلاء ميزان اين شاخص ها نسبت به فيله هاي نگهداري شده در دماي 4+ و 18- درجه سانتيگراد بالاتر بود.