بررسي شيوع آلودگي به ترماتودهاي كبدي( فاسيولا و ديكروسليوم ) در دام‌هاي كشتار شده در كشتارگاه صنعتي سنندج

ترماتودهاي كبدي در نشخواركنندگان بيماري­هاي مهم فاسيولوزيس و ديكروسليوزيس را بوجود مي­آورند كه مي­توانند خسارات اقتصادي زيادي را در صنعت دامپروري ايجاد نمايند و از طرفي به عنوان بيماري مشترك داراي اهميت بهداشتي فراواني نيز هستند. آگاهي از وضعيت انتشار گونه­ها در مناطق آندميك براي برنامه­هاي كنترلي ضروري به نظر مي­رسد. اين مطالعه با هدف تعيين شيوع و شدت آلودگي به ترماتودهاي كبدي در دام­هاي كشتار شده در كشتارگاه سنندج انجام گرفت. به منظور تعيين ميزان آلودگي انگلي كبد گاو، گوسفند و بزان كشتار شده در كشتارگاه صنعتي شهرستان سنندج : به مدت سه ماه در بهار سال 1401 (از فروردين تا خرداد) كبد دام­هاي كشتار شده با استفاده از روش مشاهده ماكروسكوپي و پرسشنامه مورد بازرسي كشتارگاهي قرار گرفت. آناليز داده­ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS version 16 و توسط آمار توصيفي صورت پذيرفت. نتايج اين مطالعه نشان داد از تعداد كل كبدهاي بررسي شده 44/2 % آلوده به فاسيولاهپاتيكا و فاسيولا ژيگانتيكا و 04/3% آلوده به ديكروسليوم دندريتكوم بودند (05/0 P>). با توجه به نتايج اين مطالعه مي­توان گفت كه يكي از دلايل مهم ضبط كبد و لاشه در دام­هاي كشتارشده كشتارگاه سنندج وجود بيماري­هاي انگلي ناشي از ترماتودهاي كبدي است كه اين مسئله علاوه بر تحميل زيان­هاي اقتصادي ناشي از تلفات دام و ضبط لاشه يا اندام­هاي آلوده و همچنين كاهش توليدات دامي، نشان دهنده وجود زمينه خطرات بهداشتي براي ساكنين منطقه مي­باشد كه با توجه به چرخه زندگي و انتقال اين انگل­ها اقدامات بهداشتي و كنترلي فراگيرتر و جامع تر را طلب مي­نمايد.