اثر مواجه مكرر فرمالدئيد بر يادگيري، حافظه فضايي و رفتارهاي شبه اضطرابي و وسواس در مدل حيواني موش صحرايي

فرمالدهيد يك ماده­ي آلي فرار است كه در صنعت و پزشكي كاربرد فراوان دارد. طبق برخي مطالعات، فرمالدهيد توان ورود به مغز را داشته و مي­تواند منجر به عوارض عصبي و اختلالات مربوط به حافظه و يادگيري شود. بعضي مطالعات نيز نشان داده اند كه فرمالدهيد در پروسه­ بيماري آلزايمر نقش دارد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر فرمالدهيد بر حافظه­ي ­فضايي، ميزان اضطراب و وسواس در موش صحرايي بود. بدين منظور 24 سر رت بالغ نژاد ويستار به چهار گروه شامل: 1-گروه كنترل، 2-گروه دريافت كننده­ي فرمالدهيد به­مقدار ppm1، 3- گروه دريافت كننده­ي فرمالدهيد به­مقدار ppm2، و 4-گروه دريافت كننده­ي فرمالدهيد به­مقدار ppm3 تقسيم شدند. گروه­هاي تحت درمان هفت روز متوالي و روزانه شش ساعت مورد مواجهه با فرمالدهيد قرار گرفتند. پس از اتمام دوره­ي مواجهه و دوره­هاي آموزش و تمرين، تست­هاي ­رفتاري Open Field و ماز آبي موريس انجام شده و داده­ها ثبت و آناليز شد.. در آزمون ماز آبي موريس، با افزايش دوز فرمالدهيد، زمان رسيدن به محل سكوي پنهان و ميزان حضور در ربع مخالف سكو افزايش، و مدت زمان حضور در بخش SE و تعداد دفعات ورود به آن كاهش يافت. در آزمون Open Field، مواجهه با فرمالدهيد موجب افزايش معني­دار تعداد عبور از خطوط و رفتار نظافت و كاهش حركت بلند شدن روي پاهاي عقبي شد (P<0/05). با توجه به يافته­هاي مطالعه­ي حاضر، مواجهه با فرمالدهيد استنشاقي مي­تواند بر حافظه و يادگيري اثر مخرب داشته­ و موجب افزايش اضطراب و وسواس شود.