بررسي و ارزيابي تجربي آبشستگي پايين‌دست سرريز كليدپيانويي ذوزنقه‌اي نوع A در جريان آزاد و مستغرق

در اين پژوهش، آبشستگي پايين‌دست سرريز كليدپيانويي ذوزنقه‌اي نوع A در جريان آزاد و مستغرق، به‌صورت آزمايشگاهي بررسي و ارزيابي شد. براي انجام آزمايش‌ها از فلومي به طول 10، عرض 0.75 و ارتفاع 0.8 متر استفاده شد. آزمايش‌ها با دبي‌هاي بين 30 تا 70 ليتر بر ثانيه، عدد فرود ذره بين 0.029 تا 0.058، عمق پاياب 0.13 ‌متر براي جريان آزاد و 0.23 و 0.29 متر براي جريان مستغرق انجام شد. جنس بستر در پايين‌دست سرريز، ماسه‌اي با دانه‌بندي يكنواخت، قطر ميانگين 2.2 ميلي‌متر و به ضخامت 0.425 متر و طول 2 متر بود. نتايج نشان داد در جريان آزاد تغييرات بستر نسبت به جريان مستغرق با سرعت بيشتري انجام مي-شود و عمق و طول حفره‌ي آبشستگي بيشتر مي‌باشد. عمق آبشستگي نسبي با افزايش 77 درصدي عمق ‌پاياب براي اعداد فرود ذره 0.029، 0.037، 0.045، 0.052 و 0.058، به ترتيب 42، 45، 21، 28 و 27 درصد و با افزايش 123 درصدي عمق پاياب، به ترتيب 95، 92، 90، 75 و 68 درصد كاهش مي‌يابد. با افزايش 18 درصدي نسبت استغراق در عدد فرود ذره 0.029، و افزايش 96 درصدي نسبت استغراق در عدد فرود ذره 0.058، بيشينه عمق آبشستگي نسبي به ترتيب 92 و 56 درصد كاهش مي‌يابد. محل وقوع بيشينه عمق آبشستگي در عمق پاياب 0.13، 0.23 و 0.29متر به ترتيب در فاصله‌ي 0.18 الي 0.30، 0.18 الي 0.36 و 0.03 الي 0.30 متري از پنجه‌ي سرريز، ايجاد شده است. با افزايش عدد فرود ذره، طول نسبي حفره‌ي آبشستگي افزايش يافته است.