ارتباط هوش معنوي با نگراني‌هاي ناشي از بيماري افراد داراي نارسايي قلبي بستري در مركز آموزشي درماني فاطمه‌الزهرا(س) ساري

زمينه و هدف نارسايي قلبي يكي از مهم ترين بيماري هاي قلبي عروقي است كه 1 درصد از افراد در دهه 50 و 10 درصد از افراد در دهه 80 زندگي خود، با اين مشكل مواجه مي شوند. اين افراد به دليل سير مزمن بيماري، علاوه بر درد جسمي، اغلب تنش، اضطراب، افسردگي و كيفيت زندگي ضعيفي را نيز تجربه مي كنند. باتوجه به اهميت نگراني هاي مرتبط با بيماري در اين دسته از افراد و از سوي ديگر، توجه به اهميت هوش معنوي براي افراد داراي نارسايي قلبي، اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط هوش معنوي با نگراني هاي ناشي از بيماري در افراد داراي نارسايي قلبي بستري در مركز آموزشي درماني فاطمه الزهرا(س) ساري وابسته به دانشگاه علوم پزشكي مازندران در سال 1399 انجام شد.روش بررسي اين مطالعه يك پژوهش توصيفي ـ همبستگي است. در اين مطالعه، 247 بيمار مبتلا به نارسايي قلبي به شيوه نمونه گيري هدفمند به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. براي سنجش متغير هاي مطالعه از فرم مشخصات جمعيت شناختي و ابزارهاي روا و پاياشده هوش معنوي كينگ و دي سيكو (2009) و نگراني هاي ناشي از بيماري براي بيماران نارسايي قلبي طراحي شده توسط باقري و همكاران (2014) استفاده شد. براي تحليل داده ها از آمار توصيفي (فراواني، درصد، ميانگين و انحراف معيار) و آمار استنباطي (آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون، تحليل واريانس و تي مستقل) در نسخه 16 نرم افزار SPSS استفاده شد. سطح معنا داري براي آزمون هاي آماري نيز كمتر از 0/05 در نظر گرفته شد.يافته ها ميانگين نمره كلي هوش معنوي 16/10 ±61/20 و ميانگين نمره كلي نگراني هاي ناشي از بيماري 19/97± 86/70 به دست آمد. آزمون ضريب همبستگي پيرسون ارتباط معنادار و معكوس بين نمرات نگراني هاي ناشي از بيماري و هوش معنوي نشان داد (r=0/608 و P=0/001). درخصوص نگراني هاي ناشي از بيماري، بعد استقلال شناختي با تمام ابعاد هوش معنوي ارتباط معنا داري داشت. در اين مطالعه هوش معنوي با جنسيت (0/001=P)، وضعيت تأهل (0/014=P)، وضعيت اقتصادي (0/002=P)، وضعيت شغلي (0/018=P)، سطح تحصيلات (0/001=P)، وضعيت پوشش بيمه اي (0/001= P) و نگراني هاي ناشي از بيماري با جنسيت (0/001=P)، داشتن بيماري ديابت (0/014=P)، وضعيت تأهل (0/001=P)، سطح تحصيلات (0/044=P) و وضعيت پوشش بيمه اي (0/01=P) مرتبط بود.نتيجه گيري بين هوش معنوي و نگراني مرتبط با بيماري، ارتباط معنا دار و معكوس وجود دارد، به گونه اي كه هرچه به نمره هوش معنوي افزوده شود، نگراني مرتبط با بيماري كاهش مي يابد. با توجه به نتايج مطالعه، براي كم كردن اين نگراني، بهتر است هوش معنوي افراد بيمار از طريق مداخلات مرتبط با آن افزايش يابد. اين مداخلات مي توانند شامل اجراي برنامه هاي آموزش معنويت براي كاهش نگراني هاي مرتبط با بيماري و افزايش هوش معنوي براي اين گروه از مبتلايان باشند.