تأثير تمرينات ذهن‌آگاهي بر خودكارامدي پرستاران زن: يك مطالعه تجربي

زمينه و هدف خودكارآمدي پايين تر پرستاران زن نسبت به پرستاران مرد در مطالعات متعدد گزارش شده است. از پيامدهاي خودكارآمدي پايين، كاهش مراقبت با كيفيت مخصوصاً در موقعيت هاي چالش برانگيز مي باشد. تمرينات ذهن آگاهي مبتني بر كاهش استرس مي تواند در بهبود خودكارآمدي تأثير داشته باشد. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير اجراي تمرينات ذهن آگاهي بر خودكارآمدي پرستاران زن انجام شد. روش بررسي اين پژوهش، از نوع تجربي است كه بر روي 60 پرستار زن شاغل در بيمارستان افشار يزد در سال 1398 انجام شد. نمونه ها به شيوه دردسترس انتخاب و به روش تصادفي ساده به دو گروه آزمون و كنترل تخصيص داده شدند. براي گروه آزمون، تمرينات ذهن آگاهي در 8 جلسه 2 ساعته اجرا شد. گروه كنترل مداخله اي دريافت نكردند. ابزار گردآوري داده، فرم مشخصات جمعيت شناختي و مقياس خودكارآمدي شرر (1982) بود. داده ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي (كاي دو، تي مستقل و زوجي) توسط SPSS نسخه 19 تحليل شدند. يافته ها دو گروه از نظر مشخصات جمعيت شناختي (سن، سابقه كار، سطح تحصيلات) همسان بودند. ميانگين نمره خودكارآمدي، قبل از مداخله، در گروه كنترل (5/65 #177;47/23) و آزمون (3/89 #177;46/36) اختلاف معناداري نداشت (0/49=P). اين ميانگين، بعد از مداخله، در گروه كنترل 4/91 #177;47/86 و در گروه آزمون 5/33 #177;50/40 بود. بااين حال، براساس آزمون آماري تي مستقل، تفاوت آماري معناداري بين دو گروه مشاهده نشد (0/06=P). نتيجه گيري نتايج نشان مي دهد تمرينات ذهن آگاهي بر خودكارآمدي پرستاران زن تأثيري ندارد. پيشنهاد مي شود پژوهش هاي بيشتري در اين زمينه با بررسي عوامل مداخله گر با دوره هاي پيگيري و مدت زمان طولاني تر صورت گيرد.