مقايسه ميزان حساسيت اخلاقي حرفه اي پرستاران شاغل با دانشجويان پرستاري در دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد در سال ۱۳۹۹

مقدمه: ماهيت حرفه ي پرستاري به گونه اي است كه توانايي حساسيت نسبت به مسائل اخلاقي بسيار حائز اهميت مي باشد. حساسيت اخلاقي به معناي توانايي تشخيص تعارضات اخلاقي، درك صحيح موقعيت هاي اخلاقي و آگاهي از عواقب اخلاقي تصميمات اتخاذ شده مي باشد.[r1]  از [r2]  آنجاييكه قرار گرفتن در محيط بالين به عنوان يك پرستار و در محيط آموزشي به عنوان يك دانشجوي پرستاري، هر كدام به نحوي مي توانند بر حساسيت اخلاقي حرفه اي تأثير بگذارند؛ لذا اين مطالعه با هدف مقايسه ميزان حساسيت اخلاقي [r3] حرفه اي پرستاران شاغل با دانشجويان پرستاري در دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد در سال ۱۳۹۹ در  آذر ماه انجام گرفت. روش: در اين مطالعه ي توصيفي مقطعي ۱۳۰ دانشجوي سال آخر پرستاري و ۱۴۰ پرستار شاغل در بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد به روش در دسترس وارد مطالعه شدند. جمع آوري داده ها با پرسشنامه هاي جمعيت شناختي و حساسيت اخلاقي لوتزن (Lutzen) انجام شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه ي ۱۶ با شاخص هاي آمار توصيفي (ميانگين، انحراف معيار، درصد) و آمار تحليلي (تي مستقل، آناليز واريانس يك طرفه و پيرسون) مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. يافته ها:ميانگين نمره و انحراف معيار حساسيت اخلاقي در پرستاران شاغل (۵۰/۱۱±۰۱/۶۴) و دانشجويان پرستاري (۵۷/۱۳±۴۲/۶۰) از ۱۰۰ بدست آمد كه از نظر آماري تفاوت معني دار بود (۰۱/۰P=). در هر دو گروه ميانگين نمره ي حساسيت اخلاقي در حيطه ي «صداقت و خير خواهي» بالاترين نمره و حيطه ي «استفاده از دانش حرفه اي» كمترين نمره را داشت.  نتيجه گيري: براساس يافته ها[r4] ، سطح حساسيت اخلاقي در هر دو گروه دانشجويان پرستاري و پرستاران شاغل متوسط بدست آمد. با توجه به اهميت حساسيت اخلاقي و تأثير آن بر روي افزايش كيفيت مراقبتي، لازم است آموزش و نظارت هاي لازم در جهت رعايت كدهاي اخلاقي پرستاري براي دانشجويان و پرستاران شاغل جهت ارتقاء سطح حساسيت اخلاقي آنان صورت پذيرد[r5] .