بررسي پروگنوز نورولوژيك در بيماران آسيب تروماتيك طناب نخاعي گردني مراجعه‌كننده به بيمارستان رسول اكرم (ص) تهران در طي سال‌هاي 1390-1395

مقدمه: در تروماي ستون فقرات گردني، مكانيسم تروما، سطح مقطع متأثر از تروما و همچنين شدت تروما مي‌تواند در بروز اختلالات عصبي تأثيرگذار باشد و نوع اين اختلالات عصبي مي‌تواند در پيش‌آگهي درمان‌هاي جراحي نيز مؤثر باشد؛ لذا هدف از مطالعه حاضر بررسي پيش‌آگهي نورولوژيك متعاقب آسيب تروماتيك طناب نخاع گردني است. مواد و روش ها: در اين مطالعه گذشته‌نگر پرونده 306 بيماري كه در بيمارستان رسول اكرم (ص)، طي سالهاي 1390 الي 1395 تحت درمان آسيب طناب نخاعي گردني قرار گرفته بودند، جمع آوري شد و پس از آن متغير هاي مورد نظر براي هر بيمار استخراج شد. تجزيه تحليل داده‌ها با استفاده از نسخه 21 نرم‌افزار‌ SPSS ‌‌ انجام گرفت. سطح معني داري كمتر از 0.05 درنظر گرفته شد. يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه سقوط از ارتفاع (41.2 %) و تصادف با موتور سيكلت (54.9 %) شايع‌ترين علت تروما در ستون فقرات گردني در ناحيه (C3-C7) بود. شيوع كلي ضايعات نورولوژيك در زمان ارجاع بيماران به اورژانس 29.4 % بود كه  7.8 % موارد در حين بستري و قبل از جراحي فوت كرده بودند. عوامل پيش‌بيني‌كننده اختلالات نورولوژيك جنس مؤنث، ضربه‌هاي مستقيم در دعوا و ضربه‌هاي ناحيه تحتاني گردن بودند. بحث و نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد سقوط از ارتفاع و تصادف با موتورسيكلت شايع‌ترين علت تروما و بروز ضايعات نورولوژيك در ستون فقرت گردني است. ميزان بروز اختلالات نورولوژيك در جنس مؤنث، ايجاد تروما در حين دعوا و نزاع و تروماهايي كه در ناحيه تحتاني گردن اعمال مي‌شوند بيشتر است.