تأثير تمرين استقامتي به همراه تزريق آدنوزين بر بيان ژن‌هاي UCP-1 و MAPK p38 بافت چربي زيرپوستي در رت‌هاي نر ويستار تغذيه‌شده با رژيم غذايي پرچرب

مقدمه: استراتژي هاي افزايش مصرف انرژي يك رويكرد جذاب براي كاهش ذخيره چربي اضافي و وزن بدن براي بهبود سلامت متابوليك است. هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير تمرين هوازي و آدنوزين بر بيان ژن هاي UCP-1 و MAPK p38 بافت چربي زيرپوستي در رت هاي نر تغذيه‌ شده با رژيم غذايي پرچرب مي باشد.مواد و روش ها: در مطالعه تجربي حاضر 40 سر رت به‌طور تصادفي در چهار گروه 1-كنترل سالم، 2-كنترل پرچرب، 3- رژيم غذايي پرچرب+ آدنوزين و 4- رژيم غذايي پرچرب+ تمرين استقامتي+ آدنوزين تقسيم شدند. پس از 13 هفته مصرف رژيم غذايي پرچرب، 12 هفته تمرين استقامتي با شدت متوسط (MIT) اجرا شد. بيان mRNA UCP-1 و MAPK p38 با استفاده از روش RT-PCR اندازه گيري شد.يافته ها: در گروه رژيم غذايي پرچرب+ تمرين استقامتي + آدنوزين و گروه رژيم غذايي پرچرب + آدنوزين افزايش معناداري در ميزان UCP-1 نسبت به گروه هاي كنترل سالم و كنترل پرچرب مشاهده شد. همچنين بيان MAPK p38 در گروه هاي رژيم غذايي پرچرب + تمرين استقامتي+ آدنوزين و رژيم غذايي پرچرب + آدنوزين كاهش معناداري نسبت به گروه كنترل پرچرب داشت. بحث و نتيجه گيري: تمرين استقامتي و آدنوزين ممكن است به‌ عنوان فعال‌كننده‌هاي بيان ژن UCP-1 عمل كرده و از عوامل ليپوليتيك مؤثر در چاقي به كار گرفته شوند. MAPK p38  مي تواند باعث افزايش جذب گلوكز توسط انسولين شود و فسفوريلاسيون اكسيداتيو ميتوكندري به دنبال رژيم غذايي سالم و فعاليت هوازي را به دنبال داشته باشد.