طراحي مدل توسعه شايستگي هاي مديران شهرداري تهران (با رويكرد تركيبي)

طراحي مدل شايستگي از جمله روش‌هايي است كه براي انطباق پذيري و سازگاري سازمان‌هاي مدرن با تغييرات مدام و مستمر محيط كاري به وجود آمده است. يك مدل تعريف شده، سطح آرماني را براي كساني كه به دنبال موقعيت‌هاي بالاتر و اهداف مديريت عملكرد مفيد هستند، فراهم مي‌كند. و به عنوان يك زيرساخت و چهارچوب قابل اتكا براي يكپارچگي فرآيندهاي منابع انساني عمل مي‌كند. بدين منظور، هدف پژوهش حاضر طراحي الگوي توسعه شايستگي مديران شهرداري تهران با رويكرد تركيبي است. اين پژوهش از حيث مباني فلسفي در پاردايم تفسيري – اثبات گراي، از نوع كيفي – كمي، توسعه و كاربردي، استقرايي – قياسي است. جامعه آماري پژوهش را خبرگان دانشگاهي – اجرايي حوزه مديريت شهري در برمي گيرند. در بخش كيفي، با استفاده از تكتيك تحليل مضمون شايستگي هاي مديران شهرداري تهران در دو بخش عمومي و اختصاصي شناسايي شدند. شايستگي عمومي عبارتند؛ اخلاق حرفه اي، مديريت تغيير، مهارت ادراكي و مديريت داده ها؛ شايستگي اختصاصي نيز عبارتند از؛ مهارت حل مساله، رهبري افراد، توانمندي فردي، دانش و مهارت تخصصي، مهارت ارتباطي و مديريت عملكرد است. در بخش كمي، با مقايسه شايستگي هاي شناسايي شده با استفاده از تكنيك AHP، از بين مهارت هاي عمومي؛ مهارت ادراكي و مديريت داده ها و از ميان مهارت هاي اختصاصي، مهارت حل مساله و رهبري افراد به عنوان مهم ترين شايستگي هاي مديران شهرداري تهران از ديدگاه خبرگان مطرح شدند. نهايتا، با استفاده از ماتريس شناسايي شده از روش هاي توسعه مديران؛ متناسب با هر شايستگي، راهكار توسعه آن نيز از نظر خبرگان دسته بندي شد. رويكردهاي نوين و معتبر همچون پژوهش اخير، مي تواند جايگاه منابع انساني را به خوبي ارتقا دهد و نقش واقعي شريك استراتژيك را ايفا نمايد و اين گونه است كه مي تواند باعث ارتقاي برند منابع انساني بعنوان يكي از واحدهاي استراتژيك سازمان ها شود.