مطالعه ساختار شعله گاز سنتزتحت شرايط سوخت-هوا، اكسيژن غني و سوخت-اكسيژن بدون شعله: بررسي اثر تركيب سوخت، دماي پيش ‌گرمايش و كسر مولي اكسيژن اكسنده

در مطالعه حاضر تأثير دماي پيش‌گرمايش اكسنده و كسر جرمي اكسيژن موجود در آن به‌عنوان پارامترهاي اصلي و موثر بر احتراق بدون شعله گاز سنتز تحت شرايط سوخت- هوا، اكسيژن غني و سوخت- اكسيژن بررسي شده است. شبيه‌سازي‌ها‌ به‌وسيله حلگر شعله نفوذي جريان متقابل با استفاده از سينتيك شيميايي GRI3.0 انجام شده است. به‎منظور تفكيك اثرات فيزيكي و شيميايي جايگزيني CO2 با N2، از گونه مجازي VCO2 با خواص فيزيكي كاملاً مشابه با CO2 بدون حضور در زنجيره واكنش‌ها استفاده شده است. مطابق با نتايج به‌دست آمده اثرات فيزيكي در دماهاي اكسنده پايين‌تر و اثرات شيميايي در دماهاي اكسنده بالاتر غالب هستند. بررسي تأخيرتأخير در اشتعال نشان‌دهنده آن است كه تحت شرايط سوخت-اكسيژن، افزايش نسبت هيدروژن به مونوكسيد كربن سوخت از 0.25 به يك و از يك به چهار به ترتيب منجر به كاهش فاصله محوري اشتعال از 0.4 به 0.39 و از 0.39 به 0.375 مي‌شود. مقايسه ميان كسر مولي اكسيژن اكسنده و دماي پيش‌گرمايش ورودي نشان مي‌دهد كه دماي پيش‌گرمايش تأثير بيشتري بر پارامترهاي ساختار جريان واكنشي نظير تأخير در اشتعال و حرارت آزاد شده دارد.