تاثير افزودني هاي ان-بوتانول و دي متيل كربنات به عنوان افزودني سوخت بيوديزل در عملكرد و آلايندگي موتور ديزل

موتورهاي ديزل به عنوان اصلي ترين منابع توليد انرژي و مصرف سوخت ديزل به شمار مي‌آيند. به كارگيري از سوخت بيوديزل به عنوان بخشي از سوخت مصرفي موتورهاي ديزل مي‌تواند تاثير مثبتي در كاهش به كارگيري از منابع فسيلي و انتشار آلاينده ها داشته باشد. به كارگيري از سوخت بيوديزل در كنار مزاياي آن، داراي معايبي نظير افزايش انتشار اكسيدهاي نيتروژن مي‌باشد كه به عنوان يك گاز سمي‌تلقي مي‌شود. محققان بسياري افزودني‌هاي متفاوتي در راستاي پوشش بخشي از معايب سوخت بيوديزل ارائه داده‌اند. در اين مقاله دو نوع افزودني اكسيژن‌دار شامل دي متيل كربنات و ان بوتانول به صورت تلفيقي با مقادير كم در سوخت‌هاي B2 ( دو درصد بيوديزل و 98 درصد ديزل) و B5 ( پنج درصد بيوديزل و 95 درصد ديزل) مخلوط شدند. به كارگيري مقادير كم اين افزودني‌ها مي‌تواند موجب كاهش هزينه توليد سوخت شود. بر اساس نتايج به دست آمده، نمونه سوخت‌هاي B2D10N10 و B2D10N0 توانستند توان ترمزي موتور ديزل را به ترتيب حدود 12 و 10 درصد نسبت به سوخت B2 افزايش دهند. از طرفي استفاده از نمونه سوخت‌هاي حاوي افزودني‌هاي تركيبي دي متيل كربنات و ان بوتانول در سوخت B2 به طور متوسط حدود 18 درصد مصرف سوخت ويژه ترمزي را نسبت به سوخت ديزل و حدود 32 درصد نسبت به سوخت B2 كاهش داد. استفاده از افزودني‌هاي تركيبي دي متيل كربنات و ان بوتانول ميزان بازده حرارتي را به‌طور متوسط حدود 15 الي 30 درصد نسبت به سوخت‌هاي ديزل، B2 و B5 افزايش داد. افزودن دي متيل كربنات و ان بوتانول به‌صورت تركيبي در مقادير كم موجب كاهش انتشار مونوكسيدكربن به ميزان قابل توجه شد. بالاترين ميزان انتشار دي اكسيدكربن در سوخت‌هاي حاوي تركيبات تركيبي دي متيل كربنات، ان بوتانول و B5 اتفاق مي‌افتد كه حدود 10 الي 15 درصد بالاتر از نمونه شاهد بود. طي فرايند بهينه‌سازي، نمونه سوخت B2D30N20 به‌عنوان فرمولاسيون بهينه در تلفيق سوخت ديزل، بيوديزل، دي‌متيل كربنات و ان بوتانول انتخاب شد.