شناسايي فروريزش‌هاي محتمل با استفاده از رادار نفوذي به زمين؛ مطالعه موردي: معبر خيابان كارگر بالاتر از ميدان انقلاب شهر تهران

با توجه به قدرت تفكيك زياد روش رادار نفوذي به زمين و همچنين، سرعت زياد و سهولت برداشت، مي‌توان گفت كه اين روش در بررسي و آشكارسازي اهداف زيرسطحي كم‌عمق مشابه حفره‌هاي زيرسطحي، قنات‌ها و اهداف ديگري كه ثابت دي‌الكتريك متفاوتي با محيط اطراف خود دارند، روش قابل قبولي است. علاوه بر تأثير بسامد امواج ارسالي از آنتن رادار نفوذي به زمين، عوامل ديگري همچون رطوبت خاك، ميزان مواد رسي ريزدانه يا به طور كلي ريزدانه بودن رسوبات، عمق بررسي يا نفوذ امواج ژئورادار را كاهش مي‌دهد. اين مسئله به‌صورت عمده ناشي از بالاتر بودن ميزان رسانندگي الكتريكي به واسطه حضور رطوبت و يا ذرات رسوبي ريزدانه نسبت به رسوبات درشت‌دانه است. در اين مطالعه به منظور بررسي فروريزش معبر در خيابان كارگر شهر تهران، از دستگاه رادار نفوذي به زمين با آنتن 80 مگاهرتز استفاده شده و هفت پروفيل با مجموع طول 662 متر برداشت شده است. رادارگرام‌ها پردازش شده و بي‌هنجاري‌هاي مرتبط با فروريزش‌ها بروي آن‌ها مشخص شده است. اين بي‌هنجاري‌ها در مرحله بعد بروي تصاوير ماهواره‌اي جانمايي و بروي نتايج به دست آمده بحث شده است. با توجه به نتايج برآورد شده، همخواني خوبي مابين بي‌هنجاري‌هاي شناسايي شده در مقطع‌هاي موازي مشاهده مي‌شود كه مي‌تواند دليلي بر شناسايي قابل قبول بي‌هنجاري‌هاي محتمل به فروريزش در منطقه مورد مطالعه باشد.