تحليل ‌مكاني پتانسيل مناطق آبي ‌براي ‌ايجاد طرح‌هاي كوچك ‌تامين‌آب در محدوده جنوب شرقي استان بوشهر

مكان‌يابي و احداث طرح‌هاي كوچك آبي در مناطق گرم و خشك كشور كه با كمبود آب مواجه هستند، بسيار حائز اهميت است. اين طرح‌ها به لحاظ تكنولوژي ساده ساخت، هزينه‌هاي مطالعاتي و اجرايي پائين، مشاركت‌هاي مردمي، بهره‌برداري و نگهداري ساده و اثرات محيط‌زيستي نسبت به ديگر طرح‌هاي ذخيره و تأمين آب از محبوبيت بيشتري در بين كشاورزان برخوردار است. هدف از مطالعه حاضر، تحليل مكاني مناطق آبي بالقوه و داراي پتانسيل ايجاد طرح‌هاي كوچك تأمين آب در محدوده جنوب شرقي استان بوشهر است. بدين منظور معيارهاي مؤثر در وقوع سيلاب در نظر گرفته شد. سپس با وزن‌دهي و اولويت‌بندي پارامترهاي مؤثر و در نظر داشتن ساير شرايط محيطي و همپوشاني اطلاعات مكاني، آسيب‌پذيري محدوده موردمطالعه كلاس‌بندي گرديد. نتايج نشان داد كه از نظر خطر آسيب‌پذيري مي‌توان منطقه را به پنج پهنه با خطر آسيب‌پذيري بسيار كم، كم، متوسط، زياد و بسيار زياد تقسيم نمود و بيش از يك‌سوم منطقه (36.7 درصد) داراي خطر زياد تا بسيار زياد سيل‌خيزي است. در نهايت بر اساس نقشه‌هاي ايجادشده و موقعيت چاه‌ها و آبراهه ها و ساير معيارهاي كيفي و مديريتي، 25 مكان مناسب جهت ايجاد طرح‌هاي كوچك تأمين آب پيشنهاد گرديد. در پاياب 23 نقطه پيشنهادي حدود 4217 هكتار اراضي تحت كشت گندم ديم وجود دارد و در حال حاضر ميزان برداشت محصول گندم ديم به‌طور متوسط 1.3 تن در هكتار است كه در صورت اجرا شدن طرح‌هاي مناسب تأمين آب مي‌تواند ميزان برداشت به حدود 16000 تن در سال برسد. لذا مي‌توان با ايجاد طرح‌هاي تأمين آب مناسب افزايش توليد محصول را نيز انتظار داشت.