ارائه پاسخ‌هاي مديريتي در راستاي راهبرد بهبود وضعيت منابع آب حوزه آبخيز زاينده‌رود

هدف اين پژوهش، ارائه پاسخ‌هاي مديريتي در مورد راهبرد بهبود وضعيت منابع آب زيرآبخيز اسكندري با رويكرد چارچوب منطقي مي‌باشد؛ بنابراين، ابتدا با استفاده از شاخص فالكن مارك وضعيت منابع آب زيرآبخيز اسكندري مورد بررسي قرار گرفت. سپس با شناسايي ذينفعان و تشكيل كارگاه‌هايي، درخت مشكلات و اهداف براي راهبرد موردنظر ترسيم و ماتريس چارچوب منطقي بر اساس درخت اهداف تهيه شد. درنهايت، اولويت‌بندي و انتخاب پاسخ‌ها با استفاده از روش پرسش‌نامه و آزمون فريدمن انجام پذيرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه ميزان آب تجديدپذير به ازاي هر نفر، 60/637 مترمكعب است كه بر اساس طبقه‌بندي ارائه‌شده توسط فالكن مارك، زيرآبخيز اسكندري در طبقه كم‌آبي قرار دارد. در ادامه نتايج چارچوب منطقي نشان داد، پاسخ توسعه برنامه‌هاي تخصيص بهينه مصرف آب و تنظيم حق‌آبه بيش‌ترين امتياز را با توجه به شاخص‌ها و معيارهاي در نظر گرفته‌شده به خود اختصاص داده است. پاسخ‌هاي تقويت سازوكارهاي نظارتي و اجرايي و اصلاح قوانين و مقررات صدور مجوزهاي بهره‌برداري و هم‌چنين، تهيه و تدوين برنامه مديريت جامع منابع آب، اولويت‌هاي بعدي را از نظر بهبود وضعيت به خود اختصاص دادند. ضمن اينكه نتايج حاصل از آزمون معناداري، دلالت بر اثر معني‌دار پاسخ‌هاي مديريتي را در سطح پنج درصد (P=0.00) نشان مي‌دهد. درمجموع؛ به دليل مؤثر نبودن راهكارها در سال‌هاي اخير، اجراي برنامه مديريت جامع زيرآبخيز اسكندري از طريق رويكرد چارچوب منطقي و مشاركت تمامي ذينفعان به‌منظور بهره‌برداري اصولي و پايدار منابع آب پيشنهاد مي‌شود. هم‌چنين، تقويت قوانين نظارتي به‌منظور رعايت حق‌آبه و دسترسي بيش‌تر عدالت در بهره‌برداري پيشنهاد مي‌شود. ضمن اينكه، به‌منظور كاهش كم‌آبي و بهبود وضعيت در حوضه، پيشنهاد مي‌شود سياست‌هاي بخش آب در يك بستر بزرگ‌تر و با همكاري‌هاي درون و برون‌سازماني انجام شود.