بررسي تأثير تهويه طبيعي بر اقليم داخلي ساختمان در شرايط حاد حرارتي نواحي كوهستاني گلستان

در اين پژوهش، تأثير تهويه طبيعي بر اقليم داخلي با‌توجه‌به عملكرد حرارتي-رطوبتي جداره ساختمان هنگام رخ دادن شرايط حرارتي بحراني در نواحي كوهستاني استان گلستان بررسي شده است. چنين پژوهشي در مناطق كوهستاني استان گلستان به‌ويژه در ساختمان‌هاي نوساز انجام نگرفته و اين پژوهش، نشان‌دهنده ناكارآمدي ساختمان‌هاي جديد در ايجاد شرايط حرارتي مناسب براي ساكنين است. روش تحقيق در اين پژوهش تركيبي از مطالعات كتابخانه‌اي، شبيه‌سازي و مطالعات تجربي است. اين تحقيق با ارزيابي شرايط آسايش حرارتي ساكنان با استفاده از يك پرسش‌نامه براي تعيين منطقه آسايش و منابع عدم آسايش آن‌ها در ماه‌هاي گرم سال آغاز گرديد. ساكنين هنگام پاسخ به پرسش‌نامه از رطوبت بالاي فضا كه بين 58/8 درصد تا 65 درصد متغير بود، گلايه داشتند كه يكي از دلايل نگراني و عدم آسايش آن‌ها است. سپس با ثبت داده‌هاي محيطي در محل پژوهش و جمع‌آوري داده‌هاي مختلف، اقدام به شبيه‌سازي عملكرد حرارتي- رطوبتي جداره‌هاي ساختمان از‌طريق نرم‌افزار WUFI PLUS به‌منظور ارزيابي تأثير آن‌ها بر شرايط آب‌وهواي داخلي در هنگام استفاده از تهويه طبيعي، شد. فرضيه اين پژوهش، عدم توانايي تهويه طبيعي بر بهبود اقليم داخل ساختمان در طول شرايط بحراني است. بر اساس يافته‌ها، جداره‌هاي ساختمان موجود، تأثير چنداني در كاهش رطوبت نسبي فضا نداشته و حتي در صورت استفاده از تهويه طبيعي، رطوبت نسبي متناسب با شرايط موجود در فضاي خارجي نوسان مي‌يابد و شرايط آسايش همچنان مهيا نمي‌شود. لازم به ذكر است كه نتايج حاصل از شبيه‌سازي‌ها نشان مي‌دهد كه استفاده از تهويه طبيعي در شرايط حرارتي بحراني، موجب افزايش دماي هواي داخلي مي‌شود. درنهايت، يافته‌هاي اين مطالعه نشان مي‌دهد كه روش‌هاي ساخت‌وساز موجود و عدم بهره‌گيري از ويژگي‌هاي معماري بومي، موجب عدم دستيابي به آسايش حرارتي در فضاي داخلي ساختمان حين رخ دادن شرايط حاد حرارتي حتي در هنگام استفاده از تهويه طبيعي شده است.