تحليل عوامل موثر بر نقش اعتماد عمومي به علم: مطالعه دوره آغازين همه‌گيري كوويد ـ 19 در ايران

با توجه به اهميت اعتماد عمومي به نهاد علم در سياست گذاري عمومي و علمي پژوهش حاضر با مطالعه درك مردم استان هاي تهران و البرز در طول مخاطره كوويدـ19 درصدد است تا عوامل اثرگذار بر اعتماد عمومي به علم را بشناسد و دلالت هاي سياست گذارانه آن را مشخص كند. براي اين منظور از پرسشنامه استاندارد ECOM با توزيع آنلاين در بازه زماني سه ماهه ارديبهشت 1399 استفاده كرده است. يافته ها نشان مي دهند كه دانش مردم درباره نشانه ها و علايم بيماري كوويدـ19 در سطح مناسبي بوده ولي درك مناسبي از ماهيت علم وجود ندارد. اعتماد مردم به متخصصان بيشتر از ساير سازمان هاست. مردم موافقند كه پژوهش هاي علمي زمان بر هستند و ماحصل آنها موجب رفع مخاطرات مي شود. تعداد 41% تعريف درستي از چيستي علم دارند و مابقي آن را معادل فناوري و اطلاعات در نظر مي گيرند. تعداد 66 درصد به علم اعتماد دارند يعني باور دارند كه دانشمندان صلاحيت لازم براي ارائه دعاوي صادقانه را دارند. آنها توضيحات متخصصان را كافي تر، قابل فهم تر، كم تناقض تر و قابل اعتمادتر از ساير نهادها مي دانند. اين پژوهش نتيجه مي گيرد كه توليد محتوا توسط متخصصان به‌صورت فردي يا در همكاري با رسانه ها مي تواند اعتماد مخاطبان به علم را جلب كرده و آگاهي و درك مخاطبان را علاوه‌بر همه‌گيري درباره كليت علم ارتقا دهد.