كاربرد سيليكون در كنترل تنش اسمزي و تأثير آن بر خصوصيات جوانه‏ زني بذر و رشد گياهچه كاملينا

زراعت دانه روغني كاملينا قابليت فراواني براي قرار گرفتن در الگوي كشت ديمزارهاي ايران را دارد. در زراعت ديم، مرحله جوانه ‏زني و استقرار بذر معمولاً با خشكي مواجه است. هدف اين تحقيق، بررسي اهميت كاربرد غلظت‏هاي مختلف سيليكون بر ويژگي‏ هاي جوانه ‏زني بذر و رشد گياهچه كاملينا در شرايط تنش خشكي است. آزمايش به صورت فاكتوريل بر پايه طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در آزمايشگاه بذر دانشگاه رازي اجرا شد. فاكتورها شامل دو ژنوتيپ كاملينا (رقم سهيل و لاين-84)، چهار سطح تنش خشكي (صفر، 3-، 6-، 9- بار با استفاده از پلي‌اتيلن‌گليكول 6000) و پنج سطح سيليكون (صفر، 2، 4، 6 و 8 ميلي مولار با استفاده از سيليكات سديم) بودند. بر اساس نتايج، افزايش تنش خشكي سبب كاهش ويژگي هاي جوانه ‏زني بذر و رشد گياهچه گرديد. اما با استفاده از سيليكون، درصد جوانه زني، سرعت جوانه‌زني، طول گياهچه، وزن خشك گياهچه، شاخص‏هاي طولي و وزني بنيه گياهچه و ضريب آلومتريك وزن خشك ساقه‌چه به ريشه‌چه افزايش يافتند. براي افزايش صفات اندازه‌گيري شده، غلظت‌هاي سيليكون 6 و 8 ميلي‏ مولار بهتر از ساير غلظت‌ها عمل كردند. به طور كلي، سيليكون با ارتقاء خصوصيات جوانه‌ زني بذر و رشد گياهچه در شرايط تنش، در تخفيف اثر تنش خشكي در مرحله رشد گياهچه ‏اي كاملينا مؤثر بود. بنابراين، به نظر مي رسد سيليكون عامل موثري در اين گونه بررسي ها و بررسي قابليت استفاده از آن در تكنولوژي بذر كاملينا و پوشش دار كردن بذر براي مناطق ديم داشته باشد.