ارزيابي تاب‌آوري سيستم‌هاي زراعي در برابر تغييرات اقليم با مقياس شارپ (مورد مطالعه: زعفران‌كاران استان كرمانشاه)

تغييراقليم يكي از چالش هاي مهم در زندگي بشر به حساب مي آيد و عملكرد سيستم هاي زراعي را تحت تاثير قرار داده است. ظرفيت سيستم هاي زراعي در بازيابي، سازماندهي مجدد و تكامل پس از مواجهه با تنش هاي خارجي در چارچوب نظريه تاب آوري تحليل شده است. آنچه در ادبيات تاب آوري توجه بسياري از منتقدين را به خود جلب كرده است، مفهوم سازي تاب آوري است. بنابراين هدف از اين مطالعه، ارايه مقياس سنجش تاب آوري تحت عنوان شارپ (خودارزيابي و ارزيابي جامع از تاب آوري اقليمي كشاورزان و دامداران( مي باشد كه با هدف ارزيابي تاب آوري سيستم هاي زراعي به روش مشاركتي توسط فائو توسعه داده شده است. در اين پژوهش اين مقياس را مورد واكاوي قرار داده و بومي سازي نموده و براي اعتباربخشي آن از مشاركت 20 زعفران كار در استان كرمانشاه بهره گرفته شد. هدف اين مطالعه، آزمايش پايلوت مقياس شارپ بين زعفران كاران استان بود كه با استفاده از پرسشنامه استاندارد و بومي شده شارپ و مصاحبه‌هاي عميق با 20 زعفران كار و بحث‌هاي گروهي متمركز با كشاورزان، تاب آوري، چالش ها و راهكارهاي مؤثر بر تقويت تاب‌آوري زعفران كاران بررسي و ارائه شد. نتايج اعتبارسنجي شارپ نشان داد كه مؤلفه هاي استفاده از كانال هاي فروش بدون واسطه، بازار و عضويت در تشكل ها سه گروه از اجزاي نظام زراعي هستند كه سيستم حداقل تاب آوري را در برابر آن ها دارد. اعتبارسنجي مقياس مذكور با استفاده از 4 معيار گابا و همكاران (1994) انجام شد كه عبارتند از 1- مقبوليت 2- تصديق پذيري 3- انتقال پذيري 4- اعتماد پذيري. نتايج اين مطالعه مي تواند در جهت ارزيابي تاب آوري و راهكارهاي افزايش آن در برابر تغييرات اقليمي در سيستم هاي زراعي كمك نمايد.