منطق ديالوگي و بازخواني خطوط نانوشته در قرآن كريم

كارآمدي روش‌هاي فهم براي متن‌پژوهي در گِرو كشف مراد جدي خداوند از آيات است. مفسران همواره براي كشف و تبيين مفاهيم آيات، از روش‌هاي مختلف استفاده كرده‌اند. قرائن فهم نوشتاري از متن متضمّن ساختار گفتاري متفاوت است، در ساختار شفاهي قسمتي از متن به صورت خطوط نانوشته همواره مغفول باقي مي‌ماند. نوشتار حاضر به دنبال معرفي روش پژوهش با عنوانِ «منطق ديالوگي» متناسب با سبك و ساختار گفتاري قرآن مي‌باشد. مبناي روش مذكور، نزول شفاهي و تدريجي قرآن، عنصر ديالوگ و گفتگو در قالب ساختار گفتاري قرآن است و عناصر روش فهم منطق ديالوگي عبارتند از: دانايي، مؤلفه‌هاي شخصيتي متكلم و مخاطب، پيام و موقعيت. توجه به عناصر مذكور، فضاي قرآنيِ ديالوگ‌ها را فضايي زنده نشان داده و مفاهيمي با عنوان خطوط نانوشته به تصوير مي‌كشد و لمس عميق و دقيق‌تري از معاني آيات ارائه مي‌دهد. كاربست نظريه منطق ديالوگي به عنوان يك روش معناشناسي جديد در نمونه-هاي قرآني نشان از كارآمدي آن در كل قرآن دارد.