اثرات اندركنش سازه– خاك- سازه بر پاسخ لرزه‏اي سازه‌هاي بلندمرتبه مجاور مجهز به ميراگر جرمي تنظيم‌شده بهينه

ميراگر جرمي تنظيم‌شده يكي از ساده‌ترين و درعين‌حال پركاربردترين ابزار كنترل سازه‌‌ها است. عواملي چون مشخصات خاك زير سازه و نيز وجود سازه‌‌ي مجاور مي‌تواند بر نحوه‌ي عملكرد اين ميراگر تأثيرگذار باشد. اين مطالعه به بررسي اثرات استفاده از ميراگر جرمي‌تنظيم‌شده بر پاسخ لرزه ‏اي ساختما‏ن‏ هاي قاب خمشي فولادي 20 طبقه با پايه ثابت و بستر انعطاف‌‌پذير با دو نسبت ابعادي متفاوت و با در نظر گرفتن اثرات همسايگي دو سازه تحت عنوان اندركنش سازه–خاك–سازه مي‌پردازد. براي در نظر گرفتن اين اندركنش، ماتريس سختي كاهش ‏يافته سيستم پي-خاك-پي، از تحليل مدل كرنش مسطحه محيط خاك در آباكوس به دست آمده و با استفاده از مجموعه‌اي از فنرها و المان جديد گسترش‌يافته در اپن‌سيس (OpenSEES) به مدل‌هاي دو‌بعدي از قاب انتهايي سازه‌ها اعمال مي‌گردد. به منظور بهينه‎سازي پارامترهاي مربوط به ميراگر جرمي تنظيم‌شده، از الگوريتم ازدحام ذرات استفاده شده است. ميانگين نتايج به دست آمده از تحليل تاريخچه زماني تحت اثر ده ركورد زلزله مقياس شده حوزه دور نشان مي‌دهد كه استفاده از ميراگر جرمي تنظيم‌شده با پارامترهاي بهينه در سازه‏ها‌ي 20 طبقه هم در حالت پايه ثابت و هم با در نظر گرفتن اندركنش سازه-خاك-سازه مي ‏تواند پاسخ سازه ‏ها را كاهش دهد. با اين وجود، در نظر گرفتن اندركنش سازه- خاك- سازه سبب تغيير پاسخ‏ هاي مربوط به سازه ‏هاي مجهز به ميراگر شده؛ به گونه‏ اي كه اين تغييرات در سازه با نسبت ابعادي بيش‏تر (لاغرتر) افزايشي است. همچنين به منظور تعيين مشخصات ميراگرهاي جرمي در سازه‌‌هاي بلندمرتبه با پرويودهاي ارتعاشي نزديك به هم بهتر است اثرات اندركنش سازه خاك سازه مدنظر قرار گيرد.