تأثير قرآن بر اشعار بيژن الهي

بيژن الهي از جمله شاعران «شعرديگر» است كه در دهۀ چهل به نوعي از شعر سپيد روي مي‌آورد كه مفاهيم عرفاني و تأثيرپذيري از آيات قرآن به‌وفور در آن ديده مي‌شود. چنانچه اگر نمادهاي عرفاني، استعاره‌ها و به‌طوركلي تصاوير در اشعار وي تأويل نشوند، بخش عظيم و مهمي از محتوا در اشعار الهي مورد غفلت واقع مي‌شود، البته گاه اشارۀ الهي به آيات قرآن مستقيم و صرفا از طريق سطح لغوي واژگان است، گاه نيز اشارات الهي به آيات قرآن منوط به تأويل تصاوير و رابطۀ ميان اجزاء در محور همنشيني و جانشيني است. نگارندگان در اين پزوهش برآنند تا تمامي تأثيرپذيري‌ها و همچنين نگرش الهي به آيات قرآن را به ترتيب اشعار وي در دو مجموعه شعر «جواني‌ها» و «ديدن» به روشي توصيفي- تحليلي بررسي كنند، همچنين فرآيند شكل‌گيري معنا به وسيلۀ بهره‌گيري از قرآن توسط بيژن الهي نيز در اين پژوهش مورد توجه نگارندگان است. از نتايج اين پژوهش مي‌توان به اين نكته اشاره كرد كه در مجموعه شعر «ديدن» معشوق غالبا حقيقي و در مجموعه شعر «جواني‌ها» معشوق مجازي و نوع عشق غالبا تنانه است.