ارائه مدل پارادايمي توسعة‌ رفتارهاي اخلاقي سازمان يار در ورزش كشور

هدف از اين پژوهش ارائة مدل پارادايمي توسعة‌ رفتارهاي اخلاقي سازمان يار در ورزش كشور مي‌باشد. اين پژوهش داراي رويكردي كيفي بوده و از روش نظريه داده‌ بنياد (گراندد تئوري) به عنوان روش پژوهش استفاده شده است. روش گردآوري داده‌ها، مطالعة مباني نظري و مصاحبه‌هاي عميق و باز با 16 نفر از اساتيد برجستة حوزة مديريت ورزشي متخصص در حوزة رفتار اخلاقي است. روش نمونه‌گيري به صورت هدفمند از نوع معياري و تا حد اشباع نظري ادامه يافت. روايي اين پژوهش توسط مصاحبه‌شوندگان و سپس اساتيد متخصص مورد بررسي قرار گرفت و تأييد شد. پايايي نيز با استفاه از روش مطالعة‌ حسابرسي فرآيند نتايج 70.3% به دست آمد. براي تحليل داده‌ها از روش مقايسة مداوم در طي سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داد كه عامل راهبردي مدل، ايجاد منشور رفتارهاي اخلاقي براي بهبود شاخص‌هاي توسعة‌ رفتارهاي اخلاق سازمان يار در ورزش كشور در نظر گرفته شده است و در بعد پيامدها، نتايج مورد انتظار مشهود و نامشهود از پيامدهاي پيامدهاي اجتماعي، پيامدهاي فردي، پيامدهاي سازماني مد نظر قرار گرفت. پيامدهايي كه تجلي آن‌ها به معناي ظهور پديده بهبود شاخص‌هاي توسعة رفتارهاي اخلاق سازمان يار در ورزش كشور است. بهره گيري از راهبردهاي شناسايي شده در جهت توسعة‌ رفتارهاي اخلاقي سازمان يار در ورزش كشور كاملا درك مي گردد.