تبيين مفاهيم بنياد‌ين «بلد، «مدينه» و قريه» در قرآن كريم پيرامون شهر و فرهنگ شهر‌نشيني با تأكيد بر متون اسلامي

نوع زندگي و فرهنگ و تفكر انسان در پيدايش شهر و شهرنشيني دخيل بوده است. انسان بر شهر و ساختار آن تأثير داشته و شهر نيز بر انسان و رفتار و انديشه وي تأثير مي‌گذارد. با استفاده از روش معنا‌شناسي در اين مقاله، حوزه‌هاي معنايي متفاوت واژگان «بلد، «مدينه» و قريه» بيان و اين مسئله بررسي شده است كه چرا خداوند از سه واژۀ متفاوت براي مفهوم شهر استفاده كرده است؟ يافته‌هاي تحقيق بيانگر آن است كه واژ‌گان «بلد، «مدينه» و قريه» در قرآن در معاني متفاوتي به كار رفته و تابعي از متغير فرهنگ‌ها و هنجا‌رها و ناهنجاري‌هاي انساني و اجتماعي جامعه است. «بلد» واژه‌اي عام است كه بر سرزمين دلالت مي‌كند، در «مدينه» فرهنگ شهرنشيني ملاك قرار دارد و تحت قوانين خاصي اداره مي‌شود و «قريه» داراي آبادي ظاهري و مادّي است.