مقايسۀ سرعت تعديل نگهداشت وجه نقد در دوران رونق و ركود اقتصادي

تمايل شركت‌ها به نگهداري ميزان بهينه‌اي از وجه نقد از اين موضوع ناشي مي‌شود كه نگهداشت كمتر و بيشتر از ميزان مذكور مي‌تواند به كاهش ارزش شركت بيانجامد. اين موضوع باعث مي‌شود كه شركت‌ها همواره تلاش كنند تا نسبت نگهداشت وجه نقد واقعي را در جهت نيل به نسبت بهينه (هدف)، تعديل كنند. سرعت تعديل به عوامل مختلفي در سطح شركت، صنعت و اقتصاد كلان وابسته است. هدف اين پژوهش، بررسي اثر رونق و ركود اقتصادي بر سرعت تعديل نگهداشت وجه نقد است. براي اين منظور از 2893 مشاهده در بازۀ زماني 1399-1382 در قالب داده‌هاي تركيبي نامتوازن استفاده شده است. براي برآورد مدل‌هاي ايستا از برآوردگر حداقل مربعات معمولي و جهت تخمين مدل‌هاي پويا از برآوردگر گشتاورهاي تعميم‌يافتۀ سيستمي استفاده شده است. نتايج پژوهش، وجود نسبت نگهداشت وجه نقد بهينه را در شركت‌هاي ايراني تأييد مي‌كند. افزون بر آن، نتايج نشان مي‌دهد كه در قياس با دوران ركود، در دوران رونق اقتصادي، شركت‌ها نسبت نگهداشت وجه نقد واقعي خود را با سرعت بيشتري به سمت نسبت هدف، تعديل مي‌كنند.  اين نتايج با مفاهيم مطرح در نظريۀ توازن سازگاري دارد.