مطالعه عددي تاثير پارامترهاي غيرخطي در مدلسازي امواج سونامي مطالعه موردي: خليج چابهار

به منظور ارزيابي سونامي‌هاي ناحيه فرورانش مكران، سناريوهاي گوناگون رخداد زمين‌لرزه در اين ناحيه تعريف و سونامي‌هاي ناشي از آن‌ها به طور عددي مدلسازي شد. با توجه به نتايج تحقيق جديد بر اساس مدلسازي حرارتي حداكثر بزرگي زلزله در سناريوها 9.1 و 8.7 در نظر گرفته شد. بر خلاف مطالعات پيشين كه جهت شبيه‌سازي سونامي‌هاي مكران تنها يك مدل بزرگ مقياس حاوي داده‌هاي توپوگرافي و هيدروگرافي با درشت‌نمايي كم را در نظر مي‌گرفتند، در تحقيق حاضر به منظور محاسبه دقيق بالاروي، در كنار مدل سراسري يك مدل محلي با شبكه‌هاي مكاني ريزتر تعريف شد. مدلسازي سونامي با در نظر گرفتن سناريوهاي مختلف و با استفاده از مدل هاي بوسينسكي و غير خطي آب كم عمق انجام گرفت. نتايج حاصل بيانگر اختلاف حائز اهمنيت در استفاده از مدل هاي بوسينسكي و غير خطي آب كم عمق مي باشد بطوريكه براي زلزله هاي پايين تر مثل 8.3 اين درصد اختلاف خيلي بيشتر از زلزله هاي بزرگتري مثل 9.1 است. اين اختلاف بيشتر در زلزله 8.3 مي تواند به دليل راهيابي امواج سونامي به داخل خليج و شكست امواج در داخل خليج باشد كه در اين حالت مدل بوسينسكي قادر به شبيه سازي دقيق تري از شكست موج نسبت به غير خطي آب كم عمق مي باشد. در حاليكه براي زلزله 9.1 به علت ارتفاع بسيار زياد امواج، اكثر امواج قبل از ورود به داخل خليج شكسته و امواج بصورت توده آب وارد خليج مي شوند و شكست امواج كمتري نسبت به سناريوي زلزله 8.3 در داخل خليج را شاهد هستيم.