تعيين سن سنگواره نهنگ بر پايه يافته‌هاي ميكروفسيل در رسوبات ساحلي منطقه نگور، جنوب خاوري ايران

نوار ساحلي مكران در جنوب‌خاوري ايران، از واحدهاي رسوبي مارن، ماسه‌سنگ و رسوبات آواري سيليسي- كربناته با سن پليستوسن تشكيل شده كه در محيطي پر‌انرژي و تحت تاثير امواج نهشته شده‌اند. واحدهاي مارني با ستبراي نزديك به 8 متر بيشترين برونزد را در منطقه داشته و داراي سنگواره‌هاي بي‌شماري از گونه‌هاي مختلف روزن‌داران محيط ژرف و كف‌زي هستند. در بررسي‌هاي صحرايي، بقاياي سنگواره نهنگ در اين رسوبات شناسايي گرديد. به منظور تعيين سن اين سنگواره، از بقاياي فسيل شده آن و نيز سنگواره‌هاي همراه در نهشته‌هاي مارني استفاده شده است. بر اين اساس، تعداد 12 جنس و 13 گونه از روزن‌داران ژرف و كف‌زي با ديواره هيالين و پرسلانوز با انجام مطالعات ميكروسكوپي مقاطع نازك و استفاده از ميكروسكوپ الكتروني SEM شناسايي شدند. نتايج فسيل شناسي سنگواره نهنگ و نيز بر مبناي شاخص‌ترين سنگواره‌هاي همراه آن مانند گونه‌هاي تكستولاريا، گلوبيژرينا، گلوبوروتاليا، نوموليتها، و ميكروگاستروپودا  سن ميوسن مياني تا پسين را در اين منطقه نشان مي‌دهد.