تاثير درمان با ليزر كم‌توان بر روي سطح PGE2مايع شيار لثه‌اي طي درمان ارتودنسي

سابقه و هدف: ( PGE2  (Prostaglandin E2 نقش مهمي در ميانجي گري حركات ارتودنتيك و ايجاد واكنش دردزا ايفا مي كند. استفاده از ليزر در درمان‌هاي ارتودنسي مي‌تواند در كاهش درد، افزايش ساخت استخوان، ترغيب حركات دنداني و كاهش تظاهرات بافتي در بافت هاي پريودنتال موثر باشد. هدف از اين مطالعه تعيين تاثير درمان با ليزر كم‌توان بر روي سطح PGE2 مايع شيار لثه‌اي طي درمان‌هاي ارتودنتيك بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني دو سويه كور 15 بيمار 14-16 ساله داراي كراودينگ يا پروتروژن دندان‌ها كه نياز به درمان ارتودنسي ثابت، به همراه كشيدن دو پره مولر اول سمت راست و چپ و سپس عقب كشيدن دندان‌هاي قدامي داشتند، انتخاب شدند. پس از معاينات فاز اول پريودنتال، بيماران تحت درمان ارتودنسي قرار گرفتند ونيروهاي مربوطه وارد شد. يك كوادرانت به عنوان گروه آزمون وكوادرانت مقابل به عنوان گروه كنترل، انتخاب شد. درگروه آزمون تابش ليزر كم توان دايود در تمام طول شيار لثه اي در روزهاي صفر(شروع درمان)، 2 و 18 و30 (جمعا 4 روز) پس از درمان ارتودنسي انجام شد و  نمونه گيري از مايع شيار لثه اي صورت گرفت. نمونه ها به آزمايشگاه منتقل شده و با استفاده از دستگاه الايزاريدر سطح PGE2 تعيين گرديد.داده ها با آزمون هاي Repeated Measure test ، Friedman test و paired t-test تجزيه وتحليل شدند.يافته ها: ميانگين PGE2 مايع شيارلثه اي دندان هاي تحت درمان ارتودنسي، در روزهاي شروع درمان، 30،18،2 تابش ليزر بين دو گروه آزمون و كنترل تفاوت معني داري داشت (0/001 P) . در درمان باليزر با افزايش زمان ميزان  PGE2 كاهش معني داري نشان داد(0/05 P).نتيجه گيري: به نظر مي رسد ، درمان كمكي با ليزر كم توان سبب كاهش PGE2 بعنوان مدياتور مسبب درد هاي ارتودنسي مي باشد.