بيماري هاي وزيكولوبولوس در بيماران زير 18 سال مطالعه اي گذشته نگر در يك جمعيت ايراني

سابقه و هدف: بيماري هاي وزيكولوبولوس (VBDs) دسته اي از بيماري هاست كه در نتيجه توليد آنتي بادي در برابر اتصالات  سلول هاي اپيتليالي به يكديگر و به بافتهاي پيوندي زيرين ايجاد مي شود.  در مقايسه با بالغين، فراواني اين بيماري ها در افراد زير 18 سال بسيار كمتر است و علاوه بر اين مطالعات كمي به طور اختصاصي به فراواني اين ضايعات در اين گروه سني پرداخته است. هدف اين مطالعه ارزيابي شيوع VBDs در بيماران زير 18 سال در دانشكده دندان‌پزشكي شهيدبهشتي و بيمارستان رازي تهران از سال 1389 تا 1399 بر اساس سن، جنس، مكان درگيري، تشخيص كلينيكي و هيستوپاتولوژي مي باشد.مواد و روش ها: مطالعه اي توصيفي-مقطعي بر اساس داده هاي موجود در آرشيو دانشكده دندان‌پزشكي شهيد‌بهشتي و بيمارستان رازي از سال 1389 تا 1399 طراحي شد. اطلاعات مورد نياز شامل سن، جنس،‌مكان درگيري، تشخيص باليني و ميكروسكوپي از پرونده بيماران استخراج و در فرم اطلاعاتي وارد شد. فراواني كلي و به تفكيك متغيرهاي مورد بررسي به صورت درصد اعلام شد.يافته ها: در مجموع 2021 مورد VBD يافت شد كه از اين بين 29 مورد (1.45%) در افراد زير 18 سال مشاهده شد. ضايعات تمايل اندكي به زنان داشتند و نسبت زن به مرد در اين مطالعه 1.23 بود. نوجوان (13 – 18 سال) شايع ترين گروه سني بودند. (51.72%) وجود تركيبي از ضايعات تنه و دهاني غالب  ترين تركيب مشاهده شده در اين مطالعه بود. (44.82%) پمفيگوس ولگاريس (PV)  (27.58%) شايع ترين نوع VBD و بعد از آن به ترتيب اريتم مولتي فرم (EM) (24.13%)، اپيدرموليز بولوزا (EB) (20.68%) و پمفيگوئيد بولوز (BP) (17.23%) گزارش شدند.نتيجه گيري:  به طور خلاصه،  PV شايع ترين نوع VBD در ناحيه ي مطالعه ي ما بود و غالباً در زنان ديده شد. بعد از آن  به ترتيب EM و EB بيشترين فراواني را داشتند كه EB شايع ترين ضايعه در بين گروه سني تولد تا 5 سالگي بود. BP در اين سنين در مقايسه با كل جمعيت شيوع كمتري داشت.