اثر بخشي آموزش يوگا بر پرخاشگري دانش‌آموزان مبتلا به اختلال كاستي توجه / فزون كنشي

هدف: هدف پژوهش تعيين اثربخشي آموزش يوگا بر پرخاشگري دانش‌آموزان مبتلا به اختلال كاستي توجه / فزون كنشي بود. روش: روش پژوهش از نوع نيمه تجربي، پيش آزمون-پس‌آزمون و پيگيري دو ماهه با گروه كنترل بود. جامعه آماري 60 دانش‌ آموز پسر 7 الي 12 سال شهر زاهدان كه در سال تحصيلي ۹۸-۹۷ به مراكز مشاوره ارجاع داده شده بودند و با استفاده از پرسشنامه علائم مرضي كودكان گادو و اسپرافكين، 1994؛ غربالگري شدند. 40 دانش‌آموز داراي اختلال كاستي توجه / فزون كنشي كه هم‌زمان نمره پرخاشگري بالايي داشتند پس از بررسي معيارهاي ورود به مطالعه شناسايي شدند و با روش نمونه‌ گيري هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (20 دانش‌آموز) و گروه كنترل (20 دانش‌آموز) جايگزين شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه پرخاشگري باس و پري (1992) و نيز برنامه آموزش يوگا به مدت 16 جلسه 45 دقيقه‌اي در 8 هفته به گروه آزمايش آموزش داده شد. داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس مختلط با اندازه‌گيري مكرر تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج حاكي از تأثير آموزش يوگا بر پرخاشگري كلي (P = 0.001, F = 21.24)، پرخاشگري بدني (P = 0.001, F = 13.70)، پرخاشگري كلامي (P = 0.001, F = 10.41)، خشم (P = 0.008, F = 7.86) و خصومت (P = 0.026, F = 5.43) در مرحله پس‌آزمون و پايداري اين تأثير در مرحله پيگيري بود. نتيجه‌گيري: نتايج حاكي از تأثير آموزش يوگا بر كاهش پرخاشگري در مبتلايان به اختلال كاستي توجه / فزون كنشي بود. در نتيجه؛  برنامه‌ريزي براي استفاده از آموزش يوگا در كودكان ضروري و درمانگران مي‌ توانند از آموزش يوگا جهت كاهش پرخاشگري در كودكان استفاده كنند.