تاثير پايه بادنجان وحشي (Solanum torvum) بر ميزان تحمل به تنش خشكي گوجه‌فرنگي بر اساس شاخص‌هاي رشدي و فيزيولوژيكي

به‎منظور بررسي تاثير پايه بادنجان وحشي بر ميزان تحمل به خشكي گوجه‎فرنگي رقم ’دافنيس‘ و ’ايزابلا‘، پژوهشي به‎صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي انجام شد. فاكتور‌ها شامل دور آبياري در سطح 3 (شاهد)، 6 و 9 روز يكبار و فاكتور تركيب پيوندي در شش سطح شامل غيرپيوندي ’دافنيس‘ و ’ايزابلا‘، خودپيوندي ’دافنيس‘، خودپيوندي ’ايزابلا‘، پيوندك ’دافنيس‘ بر روي پايه بادنجان وحشي (تورووم)، پيوندك ’ايزابلا‘ بر روي پايه بادنجان وحشي (تورووم) بودند. در پايان تنش خشكي، پارامترهاي رويشي شامل ارتفاع گياه، وزن خشك ريشه، وزن خشك اندام هوايي و همچنين پارامترهاي فتوسنتزي، روابط آبي و عناصر غذايي گياه اندازه‎گيري شدند. نتايج نشان داد كه با افزايش دور آبياري اكثر پارامترهاي رويشي و غلظت رنگدانه‎هاي فتوسنتزي و عناصر غذايي كاهش يافت، به‎طوري كه بالاترين مقدار با دور آبياري 3 روز و كمترين مقدار در دور آبياري 9 روز مشاهده شد همچنين برهمكنش دور آبياري و تركيب پيوندي بر برخي پارامترهاي رويشي و اكوفيزيولوژيكي معني‌دار شد بطوريكه كمترين ميزان وزن خشك اندام‎هوايي در دور آبياري 9 روز در گياهان پيوندي ’دافنيس‘ بر روي پايه ’تورووم‘ مشاهده شد. بر اساس نتايج پژوهش حاضر مي‌توان بيان كرد تركيب پيوندي ’ايزابلا‘ بر روي پايه تورووم مقاومت بالاتري به تنش خشكي داشت.