اثرات برهم كنش نانوذرات سريم‌اكسيد و ترانس‌آنتول بر بهبود عملكرد عصب سياتيك آسيب ديده در مدل موش صحرايي

سابقه و هدف: درد سياتيك يك نوع اختلال در سيستم عصبي محيطي است كه افراد زيادي را در سراسر جهان درگير مي كند. ترانس آنتول بخش فيتواستروژن مشتق از انيسون و رازيانه است كه اثرات استروئيدوژنيك قوي و ضد التهابي دارد. نانوذرات سريم اكسيد نيز خواص آنتي‌اكسيداني دارد. در اين مطالعه، اثرات برهم كنش نانوذرات سريم اكسيد و ترانس آنتول بر بهبود عملكرد عصب سياتيك آسيب ديده در مدل موش صحرايي ارزيابي شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي 20 موش صحرايي نر با وزن 300-250 گرم به ۴ گروه 5 تايي تقسيم شدند. گروه كنترل و گروه مدل سياتيك، نرمال سالين دريافت كردند. به يك گروه مدل سياتيك، تزريق همزمان mg/kg 125 ترانس آنتول و mg/kg 20 نانوذرات سريم اكسيد و به گروه ديگر مدل ساتيك، تزريق همزمان mg/kg 250 ترانس آنتول و mg/kg 20 نانوذرات سريم اكسيد از طريق تزريق داخل صفاقي  انجام شد. آزمون هاي رفتاري حسي و حركتي از هر گروه گرفته شد و بافت عضله براي بررسي ميزان آتروفي خارج گرديد. نتايج: تزريق همزمان ترانس آنتول و نانوذرات سريم اكسيد باعث بهبود عصب سياتيك آسيب ديده نسبت به گروه مدل سياتيك كنترل شد. همچنين امتياز شاخص عملكرد سياتيك و بازيابي حسي در موش هاي دريافت‌كننده همزمان ترانس آنتول و نانوذرات سريم اكسيد نسبت به مدل سياتيك بالاتر بود. نتيجه گيري : طبق يافته‌هاي مطالعه حاضر احتمال مي‌رود كه ترانس آنتول و نانوذرات سريم اكسيد به دليل خواص آنتي‌اكسيداني و نوروپروتكتيو با هم افزايي اثرات همديگر در بازيابي عصب سياتيك آسيب ديده دخيل باشند.