آشكارسازي انگيزه هاي پنهان روستاييان در زمينه مهاجرت (مطالعه موردي: روستاهاي شهرستان خوسف)

امروزه يكي از موضوعات و مباحث مهم مورد توجه محققان و برنامه ريزان در حوزه هاي روستايي ناپايداري جمعيتي سكونتگاه هاي روستايي مي باشد زيرا منجر به عدم اجرا و تحقق برنامه هاي توسعه روستايي مي گردد. پژوهش حاضر با هدف آشكارسازي انگيزه هاي پنهان روستاييان بر ناپايداري جمعيت در روستاهاي شهرستان خوسف و ارائه راهكارهايي مناسب به منظور پايداري و ماندگاري بيشتر جمعيت در آنها انجام شده است. اين پژوهش از لحاظ هدف و ماهيت كاربردي و از لحاظ روش توصيفي- تحليلي مي باشد. جامعه آماري شامل 41 روستاي بالاي 100 نفرجمعيت باتعداد 4226 خانوار و 13892 نفر جمعيت بوده كه با توجه به توزيع جغرافيايي، طبقه بندي جمعيتي وكاهش جمعيت طي مقطع 1385 و 1395، 20 درصدآنها(تعداد 8 روستا ) باجمعيت 796 خانوار به عنوان نمونه انتخاب گرديدند. آنگاه تعداد 259 پرسشنامه(براساس فرمول كوكران) به تناسب خانوار ساكن بين روستاهاي نمونه توزيع و بر اساس روش تصادفي ساده تكميل گرديد. دراين پژوهش براي تجزيه و تحليل داده هاي كمي ازروش tتك نمونه اي و براي رتبه بندي تاثير عوامل مختلف بر ناپايداري جمعيت از آزمون فريدمن استفاده شده است. بر اساس نتايج حاصل شده خشكسالي بيشترين تاثير را بر ناپايداري جمعيت درسكونتگاه هاي مورد مطالعه داشته و پس از آن به ترتيب بيكاري و درآمد پايين و كمبود امكانات و خدمات موثر بوده اند.