شناخت و تحليل توانمندسازي سكونتگاه هاي روستايي با تأكيد بر توسعه پايدار (مورد مطالعه: دهستان كلاشي شهرستان جوانرود)

سكونتگاه هاي روستايي همواره با چالش هاي مختلفي مواجه بوده و از مهمترين رويكردهاي برون رفت از اين چالش ها، توانمندسازي با رويكرد توسعه پايدار است؛ چرا كه بي توجهي به ارتقاي ظرفيت ها و توانمندسازي، ناپايداري روستاها را تشديد مي نمايد. هدف مطالعه، شناخت و تحليل توانمندسازي سكونتگاه هاي روستايي با تاكيد بر توسعه پايدار در دهستان كلاشي شهرستان جوانرود و سپس ارائه راهبرد در اين زمينه است. روش تحقيق توصيفي-تحليلي و مبتني بر گردآوري داده هاي پيمايشي است. محدوده مطالعاتي تحقيق شامل روستاهاي دهستان كلاشي بوده كه از روش نمونه‌گيري هدفمند ابتدا روستاهاي بالاي 20 خانوار به جهت دارا بودن آستانه جمعيتي در دريافت خدمات انتخاب گرديد و سپس با توجه به فاصله از مركز شهرستان، از شش روستا 41 نفر براي نمونه انتخاب شده است. تحليل با روش هاي SWOT ،SOAR و QSPM انجام شده است. نتيجه نشان داد كه مشاركت روستايي در بروز هر گونه مخاطره محيطي به عنوان مهمترين قوت؛ راكد ماندن فعاليت هاي كشاورزي و بهره برداري نامناسب از آب و زمين كشاورزي به عنوان مهمترين ضعف؛ تجاري سازي كشت صمغ ون در اشتغال زايي به‌عنوان مهمترين فرصت و بروز بحران‌هاي زيست‌محيطي (خشك‌سالي و غيره) به عنوان مهمترين تهديد در راستاي توانمندسازي سكونتگاه هاي روستايي است. همچنين از مهمترين راهبردهاي توانمندسازي سكونتگاه هاي روستايي مورد مطالعه را مي توان ايجاد زمينه هاي لازم براي مشاركت روستاييان در تجاري سازي و توسعه صمغ و حمايت از مشاركت مردم در توسعه فعاليت هاي تبديلي گياه صمغ ون نام برد.