شهر هوشمند راهبردي براي ارتقاي احساس امنيت در فضاهاي شهري (مورد مطالعه: شهر كرج)

زمينه و هدف: شهرهاي جهان به‌دليل افزايش جمعيت و پيچيده‌تر شدن، دشواري‌هاي بيش‌تري در راه تحقق امنيت دارند. هدف از اين پژوهش لزوم توجه به نظريه شهر هوشمند به‌عنوان يك راهبرد به‌منظور ارتقاي امنيت در شهرها و ارايه راه‌كارهاي هوشمندانه بوده است.روش پژوهش: نوع پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و به‌لحاظ ماهيت توصيف – تحليلي است. جمع‌آوري داده از طريق پرسش‌نامه پژوهش‌گرساخته (384 نفر) در سطح مناطق شهر كرج انجام شده است و براي تحليل از تحليل‌هاي آماري تي‌تك نمونه‌اي و رگرسيون استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش، جمعيت بالاي 15 سال ساكن در شهر كرج بود حجم نمونه تحقيق با استفاده از فرمول كوكران برابر با 384 نفر محاسبه شد. روش نمونه‌گيري پژوهش نيز به‌صورت خوشه‌اي چند مرحله در سطح فضاهاي شهري مورد مطالعه بوده است. براي ارزيابي پايايي پرسش‌نامه از آزمون كرونباخ در نرم‌افزار اس‌پي‌اس‌اس استفاده شده و طبق قاعده تجربي، آلفا دست كم بايد 0.7 باشد تا بتوان مقياس را داراي پايايي به‌شمار آورد.يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد در بين عوامل امنيت فضاي عمومي عوامل كالبدي – فضايي با ميانگين (2.97)، رفتاري و اجتماعي (2.77) در شرايط نامطلوب و عوامل نظارتي (3.5) و دسترسي (3.63) در شرايط مطلوبي قرار دارند. هم‌چنين تحليل رگرسيون نشان مي‌دهد كه مؤلفه‌هاي هوشمندي بر مؤلفه‌هاي امنيت تأثيرگذار هستند به‌طوري‌كه بعد زندگي هوشمند با بتاي 0.423 و شهروندي هوشمند با بتاي 0.332 بيش‌ترين تأثير را را از نظر پاسخ‌دهندگان در افزايش امنيت در فضاهاي عمومي كرج داشته است.نتيجه‌گيري: با پيچيده شده فضاي شهرها و توسعه فناوري، هوشمندي از الزامات ضروري مديريت شهرها به‌شمار مي‌رود و در جهت تحقق امنيت به‌عنوان راهبرد نوين در ارتقاي امنيت فضاهاي عمومي مطرح شده است كه از طريق مؤلفه‌هاي زندگي و شهروندي هوشمندي مي‌تواند امنيت در فضاهاي عمومي شهر را محقق سازد.