واقعيت مجازي در گردشگري: تصميم به سفر بر اساس نظريه انگيزش بيروني و دروني

امروزه فناوري هاي واقعيت مجازي، ظرفيت نامحدودي را براي بازديدهاي مجازي گسترده از مقاصد گردشگري واقعي ارائه ميدهند. هدف پژوهش، سنجش تأثيرمتغيرهاي مؤثربرتغييرنگرش درتصميم به سفر با استفاده از واقعيت مجازي است. اين پژوهش، يك پژوهش كمي و از نظر هدف، كاربردي است. از حيث نحوه گردآوري داده ها، توصيفي- پيمايشي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش، كاربران كانال گردشگري هستند كه از طريق اينستاگرام به آن هادسترسي پيدا شد. بر طبق رابطه كوكران، حجم نمونه 270 نفر به دست آمد كه با توزيع پرسشنامه به صورت آنلاين در جامعه آماري، به پرسشها پاسخ دادهاند. نخست داده هاي گردآوري شده، تحليل و در مرحله بعدي با استفاده از فرآيند تحليل سلسله مراتب فازي، متغيرها رتبه بندي گرديد. يافته هاي پژوهش، نمايانگرآن است كه معيارهاي انعطاف پذيري، مفيد بودن و لذت درك شده، ارتباط مثبت و معناداري با تغيير نگرش دارند. روش سلسله مراتبي فازي نشان داد كه متغير تغيير نگرش در رتبه اول، مفيد بودن در رتبه دوم، تصميم به سفردر رتبه سوم، انعطاف پذيري در رتبه چهارمولذت درك شده در رتبه پنجم قراردارند. نتيجه گرفته ميشودارائه دهندگان خدمات گردشگري، بايد براي بالا بردن سطح تجربه مجازي گردشگران، مدل هاي جديدي درراستاي بازاريابي گردشگري ايجاد كنند.