ارائه مدل بازاريابي ديجيتال در صنعت گردشگري پزشكي ايران

پژوهش حاضر با هدف طراحي و تبيين مدل بازاريابي ديجيتال در صنعت گردشگري پزشكي ايران انجام شده است كه در حيطه تحقيقات توسعه اي مي باشد و با روش كيفي انجام ميگيرد. جامعه آماري در فاز كيفي شامل مديران شركت هاي تسهيل گر گردشگري پزشكي و مديران بخش پذيريش بيماران بين المللي بيمارستان هاي شهر تهران مي‌باشد كه از اين ميان 15 نفر به صورت هدفمند غيرتصادفي بعنوان انتخاب شدند. ابزار اصلي گردآوري داده‌ها، مصاحبه عميق نيمه ساختاريافته است. تحليل داده‌هاي كيفي با روش نظريه داده ‌بنياد و با استفاده از نرم افزار MAXQDA انجام شد. جامعه آماري در بخش كمي شامل كليه مراجعه‌كنندگان به بيمارستان‌هاي شهر تهران مي‌باشد (جامعه نامحدود) كه بر اين اساس با استفاده از جدول مورگان نمونه‌اي متشكل از 384 نفر انتخاب شد. گردآوري داده‌ها در بخش كمي با استفاده از پرسشنامه و تحليل داده‌ها با روش حداقل مربعات جزئي انجام شد. بر اساس مدل پارادايمي به دست آمده، مؤلفه هاي مرتبط با بازاريابي ديجيتال در صنعت گردشگري پزشكي در شش دسته عوامل علي (بازاريابي نرم افزارهاي كاربردي، بازاريايي رسانه هاي اجتماعي، تبليغات ديجيتالي، تبليغات نمايشي، تسهيل ارتباطات و ارائه اطلاعات)، شرايط زمينه اي (فناوري رسانه اجتماعي، محيط رسانه اجتماعي، تعامل پذيري، قابليت درك پذيري)، پديده محوري (بازاريابي ديجيتال انسان محور، تحليل داده هاي مشتري و توسعه بازار)، راهبردها (استراتژي هاي كوتاه مدت و بلندمدت، ارزش عملكردي و ارزش مورد انتظار)، شرايط مداخله گر (شاخص هاي نرم افزاري و سخت افزاري) و پيامدها (وفاداري گردشگر، رضايت گردشگر، كيفيت خدمات و محتواي رسانه هاي اجتماعي) شناسايي شدند.