شناسايي و طبقه‌ بندي ناهنجاري‌ هاي فشار سطح دريا در شمال اقيانوس هند

در منطقه شمال اقيانوس هند شامل خليج بنگال و دريايي عربي در فصل‌هاي بهار و پاييز( به فصل‌ هاي قبل و پس از فصل بادهاي موسمي)، شرايط جو-اقيانوس مي‌توانند محيطي مستعد براي ايجاد و تقويت طوفان‌هاي حاره‌اي گردد. طوفان‌هاي شديد در صورت رسيدن به سواحل كشورهاي حاشيه اقيانوس هند سبب آسيب‌هاي جاني و مالي شوند. ميزان متغيرهاي جوي-اقيانوسي در ايجاد و تقويت طوفان‌هاي حاره‌اي موثر هستند كه مي‌توان به فشار سطح دريا، دماي سطح دريا و سرعت باد اشاره نمود. اين متغيرها همراه با توسعه طوفان عميق‌تر شده و با تضعيف طوفان به شرايط عادي قبل از طوفان تبديل مي‌شوند؛ بنابراين از اين متغيرها مي‌توان براي شناسايي ناهنجاري سطحي جو-اقيانوس و طوفان حاصل از آن استفاده كرد. فشار سطح كميتي است كه همراه با چرخه رشد يك چرخند حاره‌اي، توسعه و تضعيف پيدا مي‌كند. مهمترين خصوصيت يك چرخند حاره‌اي شكل‌گيري خطوط بسته هم‌فشاري اطراف مركز مي‌باشد كه موجب مي‌شود بتوان با استفاده از ابزارهاي آمار و احتمال( تحليل‌هاي آماري فضايي–زماني رخدادها بصورت اقليمي) و فشار مركز چرخند براي شناسايي ناهنجاري اقدام كرد. براي شناسايي مراكز كم فشار از روش آماري صدك يا درصدي استفاده شده است. درصدهاي 97.5 و 99 بعنوان آستانه رخداد يك ناهنجاري شناخته مي‌شوند. بنابراين در اين پژوهش براي شناسايي ناهنجاري‌هاي فشارسطح دريا در يك بازه 41 ساله (2020-1980) از روش 97.5 و 99 درصد فشار ميانگين سطح دريا استفاده شده است. از نتايج اصلي اين پژوهش اين است كه مقادير فشار در بازه زماني ساليانه و ماهيانه (براي هر ماه ميلادي) براي تعيين ناهنجاري فشاري محاسبه شده است و با استفاده از مقادير آستانه ساليانه و ماهيانه ميانگين فشار سطح، ناهنجاري‌هاي فشاري در شمال اقيانوس هند تعيين شده‌اند. ناهنجاري‌هاي تعيين شده با داده‌هاي سازمان هواشناسي هند و مركز مشترك هشدار طوفان شمال اقيانوس هند مقايسه شده است و تطابق خوبي بين طوفان‌هاي شناسايي شده با الگوريتم اين مقاله و طوفان‌هاي گزارش شده مركز مشترك هشدار طوفان شمال اقيانوس هند (94.5 درصد) و سازمان هواشناسي هند (88.3 درصد) وجود دارد.