موانع و چالش‌هاي حمايت از حق بر سلامت در نظام حقوقي ايران

حق برخورداري از بالاترين استانداردهاي دست يافتني سلامت يكي از مهم‌ترين حق‌هاي بشري است كه به عنوان يكي از حقوق بنيادين در نظام بين‌المللي حقوق بشر به رسميت شناخته شده است. با اين حال در حقوق ايران، اجراي اين حق نيز به‌ مانند برخي ديگر از حق‌ها با موانع و چالش‌هاي قانوني مواجه گرديده و به طور بديهي دستيابي به يك نظام سلامت مطلوب در وهله اول نيازمند شناسايي و رفع اين موانع خواهد بود. بر اين اساس، در مقاله پيش رو به روش توصيفي -تحليلي و با استناد به منابع كتابخانه اي به اين پرسش اصلي پاسخ داده شده است كه عمده موانع و چالش‌هاي حقوقي حق بر سلامت در حقوق ايران چيست؟ هدف از تحقيق حاضر شناسايي موانع فراروي حوزه مورد بحث در جهت رفع موانع مذكور و دست يابي به نظام حقوقي مطلوب تر در اين عرصه است . يافته‌هاي پژوهش گوياي اين واقعيت است كه عدم توجه به معنا و مفهوم دقيق و استاندارد حق بر سلامت و نيز عوامل گوناگون مؤثر بر آن در قوانين موضوعه كشور، عدم رفع مسئله تعارض منافع، ضعف در نظام نظارت قانوني و ضعف در ضمانت اجراي قوانين موجود، به علاوه برخي خلأهاي قانوني ديگر، از جمله مهمترين موانع و چالش‌هاي قانوني فراروي حق بر سلامت هستند. در نتيجه رفع اين موانع ، اصلاح قوانين و سياست‌هاي كلان موجود در اين زمينه از ضروريات اصلي نظام تقنيني كشور به شمار مي رود.